" /> " /> زندگی با کلمه‌ها - مطالب ابر قصه
 
درباره وبلاگ


Instagram: zahramovasat.96
.
"بهمن ماهِ هزار و سیصد و هفتاد و چهار سرآغاز دفتر زندگی من بود...
از بچگی برای بزرگ شدن راه نرفتم که زمین بخورم دویدم و کله پا شدم
رشته‌ی تحصیلیم رو که با اعداد و ارقام سر و کار داشت به پایان رسوندم بی‌خبر از اینکه این روح تشنه‌ی قطره به قطره‌ی واژه‌هاست
حالا تصمیم دارم این صفحه‌ی مجازی رو رنگ آمیزی کنم با تکِ تکِ کلمه‌هام!
و خلاصه‌ی تمامِ درباره‌ی من همین بس که مینویسم تا زنده بمونم اگه یک روز نتونم بنویسم با یک مرده هیچ فرقی ندارم"


مدیر وبلاگ : Zahra Movasat
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
زندگی با کلمه‌ها
رقص واژه‌ها روی کاغذهایم هیجان انگیزترین اتفاق زندگی من است
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
دوشنبه چهارم فروردین 1399 :: نویسنده : Zahra Movasat

رو به روش می‌ایستم و نگاهش میکنم و اون در عمیق‌ترین افکارش خیره به نقطه‌ای نامعلوم غرق شده؛ سایه‌ی آدمک رو میگم

سایه‌ی آدمکی که مثل همیشه نبود چشم ازش برنمیدارم لبخندی میزنم و ازش میپرسم: دوباره چی شده؟

نگاهم نمیکنه اصلا آخرین بار کی بود که سایه‌ی آدمک نگاهم کرد؟اصلا نگاهِ سایه‌ی آدمک به من چه شکلی بود؟

با معادله‌های چندین هزار مجهولی توی ذهنم درگیر بودم که صداش به گوشم میرسه که آروم زمزمه میکنه:دوباره...دوباره...دوباره

منتظر میمونم تا حرفش رو کامل کنه سرش رو میچرخونه سمتم و میپرسه: چرا میپرسی دوباره؟ مگه نمیدونی این قصه هرچی هست همش تکرار و تکرار و تکرار هستش

با حرفش قلبم سخت فشرده میشه بهش جواب میدم: عادت کردم به پرسیدن سوال‌هایی که جواب هاش رو خودم بهتر از هرکسی میدونم

پوزخند میزنه و دوباره نگاهش رو برگردونه به سمت همون نقطه‌ی نامعلوم و میگه: میدونی این تکرار از کجا شروع شد؟ از همونجایی که حتی"خودم" هم صدای من رو نشنید...نه بهتره بگم حتی خودم هم به من حتی یکبار هم گوش نداد...

هر چقدر نوشتم هیچ منی نخوند...که هر چقدر گفتم هیچ منی گوش نداد...که هرچقدر نشون دادم هیچ منی ندید...

میدونی این تکرار اینقدر تکرار شد که دیگه حتی از من هم منی نموند

دست هام میلرزه و لبخند روی لب‌هام به زور جا میگیره با آرومترین صدای ممکن بهش میگم: چرا همیشه جوری حرف میزنی که انگار همه چیز برای من تموم شده و نمیشه کمکش کرد هان؟

آروم از جاش بلند میشه به سمتم میاد و درست رو به روم می‌ایسته به سختی آب گلوم رو قورت میدم و بهش خیره میشم ضربه‌ای به شونه‌ام میزنه و خیره به چشم‌هام زمزمه میکنه: چطوری این حرف رو میتونی بزنی هووم؟

بدون اینکه منتظرجوابی بمونه آروم ازم دورمیشه

دلم هوری میریزه نکنه سایه‌ی آدمک برای همیشه بره

خیره میشم رفتن‌هاش که برمیگرده سمتم لبخندی میزنه و میگه: نگران نباش سایه‌ی آدمکی که اسیر دیوارهاست

و هیچ جایی چشم انتظاری براش نیست حتی آزاد هم بشه نمیره رفتن‌‌های یک سایه مثلِ موندن‌های اجباریه...





نوع مطلب : سایه‌ها حرف میزنند، 
برچسب ها : داستان کوتاه، قصه،
لینک های مرتبط :


پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

هردومون سکوت کرده بودیم و غرق در افکارمون آهسته قدم برمیداشتیم اون جلوتر از من و من پشت سرش

دلم نمیخواست این سکوتی که بینمون هست بشکنه چون اونوقت قراره بود چیزایی گفته بشه و شنیده بشه که باعث شکستن یک حباب شیشه‌ای میشد

اما انگاری سایه‌ی آدمک نمیخواست سکوت کنه یک قدم بلند برمیداره و می‌ایسته؛پشتش به منه و میگه: میدونم قراره یک روزی حسرت خیلی چیزها به دلم بمونه

خیره میشم به سایه‌ی آدمک بدون اینکه جوابی از من بگیره یک قدم بلند دیگه برمیداره و ادامه میده: حسرت بایدهایی که انجام ندادم وحسرت نبایدهایی که انجامشون دادم

دلم میخواست قدرت اینو داشتم سرش فریاد میزدم تا بهش بگم ادامه نده اما نه توانِ فریاد زدن رو داشتم و نه سایه‌ی آدمک پی به احوالم میبرد

که باز صداش به گوشم میرسه: یک روز قراره حسرت اینکه بیشترکنارشون نموندن‌هام و بیشتر ندیدن خنده‌هاشون به دلم بمونه

حسرت روزهایی که جای ناراحتی،خندیدم

جای باریدن،بغض‌هام رو تُف کردم

وحسرت اینکه جای گفتن،نوشتم و جای فریاد زدن سُکوت کردمو سُکوت کردمو سکوت کردم

سایه‌ی آدمک یک قدم بلند دیگه برمیداره و می‌ایسته زبونم بند اومده هرچقدر بیشتر جلوتر میریم خودم رو بیشتر توی یک حصار خفنگان آوری حس میکنم که ممکنه هر لحظه نفس‌هام رو ببره اما سایه‌ی آدمک گفت و گفت و گفت...

یک قدم بلند دیگه برمیداره و میگه: میدونم بی‌شک قراره یک من حسرت خیلی چیزها به دلش بمونه،حسرت دوری کردن‌ها،دورموندن‌ها

حسرت تلخ شدن بجای شیرین موندن‌ها

یکدفعه می‌ایسته برمیگرده سمتم خیره توی چشم‌هام میپرسه: میدونی بیشتر قراره برام چی حسرت بشه؟

پاسخ سوالش رو حتی قبل از پرسشش میدونستم اما توان جواب دادن رو نداشتم با التماس بهش زل میزنم که شاید تمومش کنه اما انگار داشت انتقام سال‌هایی که شکنجه‌وار توی دیوارها حبس شده بود رو امروز میگرفت

پوزخند میزنه و خودش جواب میده: حسرت شب‌‌هایی که حس‌هام رو برداشتم و آروم با چاقوی تیز آشپزخونه بیخ گلوشون گذاشتم و رگ گردنشون رو زدم...

آروم چشم‌هام رو میبندم دلم میخواد گوش‌های دلم رو بگیرم تا صدای سایه‌ی آدمک بهش نرسه

نزدیک شدنش رو به خودم حس میکنم و میلرزم

شونه‌هام رو میگیره داد نمیزنه؛فریاد نمیزنه اما صداش عصبیه و میلرزه همین صدای آروم و زمزمه‌وارش برای من کافیه تا همه‌ی وجودم رو به آتیش بکشه

نزدیک گوشم زمزمه میکنه: بذار بهت بگم قراره حسرتِ رفتن‌هایی که جاش رو به موندن دادن و موندن‌هایی که تهش رفتن شدن به دلم بمونه

ته این قصه قراره حسرت دیروزهایی که با یاد دیروزترهام گذشت برام بمونه حسرت اون جایی که باید پایان من میبود شد شروع من

و اون جایی که باید شروع من میبود شد پایان من

آهسته تکونی بهم میده با صدای که بیشتر از قبل میلرزه میگه: قراره حسرت اینکه یک عمر سایه‌وار درون دیوارها زندانی شدم هم به دلم بمونه

هرکلمه‌ای که از دهن سایه‌ی آدمک خارج میشه عین یک گلوله‌ی آتیش گرفته قلبم رو میسوزونه

آروم لای چشم‌هام رو باز میکنم از شدت حرارتی که حرف‌هاش به جونم انداخته گلوم خشک شده و میسوزه به زور زمزمه میکنم: تمومش کن

آهی میکشه و لبخندی میزنه آروم میگه: میدونستی قراره حسرت همین تمومش کن ها هم به دلم بمونه؟

بی‌حرف بهش خیره میشم به سایه‌ی آدمکی که مثل همیشه نیست لبخندش عمیق‌تر میشه،دستی به شونه‌ام میزنه و پشتش رو بهم میکنه و میره

خیره به رفتنش میشم با چشم‌هایی که میسوزه و سایه‌ی آدمک هی میلرزه و میلرزه

تا اینکه آروم از پشت پلک‌هام روی گونه‌هام جاری میشه اینقدر جاری که دیگه لرزش سایه‌ی آدمک رو ندیدم و ندیدم و ندیدم...





نوع مطلب : سایه‌ها حرف میزنند، 
برچسب ها : داستان کوتاه، قصه،
لینک های مرتبط :


یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

تکیه به دیوار داده و زانوهاش رو بغل کرده آروم کنارش نشستم و خیره به نیمرخ سایه‌ی آدمکی میشم که نگاهش معلوم نیست کجای این جهان غرق شده

بدون اینکه سمتم برگرده آروم میگه: باز با اون نگاه و لبخندت بهم خیره شدی؟ نکنه نمیدونی نگاهم کجا غرق شده؟

لبخندم عمیق‌تر میشه و میگم: مگه میشه ندونم؟

پاهام رو تو شیکمم جمع میکنم سرم رو میذارم روی زانوهام دوباره خیره میشم بهش و ادامه میدم: اما میخوام صدات رو بشنوم که باهام حرف میزنی خودت که بهتر میدونی تو این دنیا هیشکی جز من به حرف‌هات گوش نمیده

صدای پوزخندش گوش خراش‌ترین آوایی بود که به گوشم میخوره،میگه: از اینکه اینقدر راجب من میدونی نگرانم میکنه و میدونی کجاش بیشتر نگرانم میکنه؟

بدون اینکه منتظر جوابی از جانب من بمونه سمتم برمیگرده و ادامه میده: بیشتر این نگرانم میکنه که با اینکه همه چیز رو میدونی اما همیشه تظاهر کردی هیچی نمیدونی

خیره به صورت سایه‌ی آدمکی میشم که هیچوقت نتونستم حالت نگاهش رو ببینم با خودم زمزمه میکنم کی از کی بیشتر میدونه؟ تویی که منو میبینی یا منی که هیچ از تو نمیبینم جز سایه‌ات

سکوتمون که طولانی میشه سرش رو برگردونه ودوباره غرق همون نامعلوم‌ترین نقطه‌ی جهان میشه

آهی میکشه ومیگه: نگاهم غرق"خودم"بود داشتم خودم رو عمیق نگاه میکردم راستش من همیشه عمیق نگاهم به خودمی هست که نگاهش هیچوقت منی رو ندیده؛غرق خودمی که غصه‌هاش رو قصه کرده و برای من با همون قصه ها لالایی خونده تا شاید این تاریک‌ترین شب‌هاش زودی رنگ خورشید رو به خودش ببینه

که شاید اون دیوی که شب‌ها ازخونه‌اش میاد بیرون و هرشب میترسوندتش با شنیدن قصه‌هاش رحمی به حالِ دلی کنه که همیشه غرقِ سکوت هستش

به اجبار لبخندی میزنم و تو تاریک و روشن اتاق از جام بلند میشم رو به سایه‌ی آدمک میگم: حالا کی ازکی بیشتر میدونه؟

برای فرار از خودم از سایه‌ی آدمک پا تند میکنم تا از اتاق برم بیرون که دستم محکم کشیده میشه برمیگردم سمتش و متعجب بهش نگاه میکنم

با صدای لرزونش میگه: فکرمیکنی شجاعتش روداری"من"رو بکشی هوم؟

از حرفش ترسیدم یا خوشحال شدم نمیدونم به زور آب دهنم رو قورت میدم و میگم: داری هزیون میگی

با صدای بلند و التماس‌واری میگه: هزیون نیست من‌ رو بکش بذار خلاص بشم باشه؟میتونی اینکارو بکنی مگه نه؟

دستم رو توی دست‌هاش فشار میده و خیره بهم منتظر جواب میشه سراسیمه دستش رو از دستم بیرون میکشم و آروم میگم: نمیتونم بیا تا تهش رو بریم

وقتی درب اتاق رو میبستم نمیدونستم این آخرین التماس سایه‌ی آدمک بود برای زندگی کردن...

برای رها شدن...

برای زنده موندن... 





نوع مطلب : سایه‌ها حرف میزنند، 
برچسب ها : داستان کوتاه، قصه،
لینک های مرتبط :


سه شنبه بیستم اسفند 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

سایه‌ی آدمک جلوتر از من خیلی آهسته قدم میزد به سمتش میرم و باهاش هم قدم میشم همونطوری که لبخند روی لب‌هام هست بهش میگم: هی رفیق چیشده از اتاق دل کندی و زدی بیرون؟

جوابی نمیده شیطون نگاهش میکنم و ادامه میدم: آره دیگه پاییز و خش خش برگ درخت‌ها کیه که تو خونه بمونه مخصوصا اگه عاشق باشی یا شکست عشقی خورده باشی

میپیچم جلوش و روی صورتش که هیچی ازش مشخص نیست خم میشم و میپرسم: راستش رو بگو عاشقی یا شکست خوردی هان؟هان؟

پوزخند صدا داری میزنه و زیرلب پرسشی زمزمه میکنه: عاشق؟!

بهم نگاهی میکنه و میپرسه: اصلا کی گفته پاییز فصل عُشاقه؟اونم از نوعی که الان تو ذهنِ توعه

لبخند پهنی میزنمو میگم: خب همه ی آدم‌ها اینطورین و اینو میگن

توی چشم‌هام خیره میشه و باز پوزخند صدا دارش به گوشم میرسه دستی به شونه‌ام میزنه و دوباره شروع به قدم زدن میکنه لبخندی میزنم و با خودم میگم"اون فقط سایه‌ی یک آدمکِ"و من همیشه این رو یادم میره

دوباره باهاش هم قدم میشم سُکوت کرده و این برای منی که تشنه‌ی شنیدن حرف‌هاش هستم سنگینه،دستم رو میندازم رو شونه‌اش و بالبخند میپرسم: هی رفیق خوبی؟!

همونطوری که به رو به روش خیره‌ست آهی میکشه و قلب من تو حصار قفسه‌ی سینه خودش رو به در و دیوار میکوبه آروم میگه: حالِ خوب برای من میدونی مثالش به مانند چیه؟

شونه‌هام رو به علامت ندونستن بالا میندازم و سایه‌ی آدمک ادامه میده: دیدی بچه‌های کوچیک عاشق درست کردن حباب هستن و خیلی از بزرگترها بهشون اجازه نمیدن حباب درست کنن اما اون‌ها از هر فرصتی استفاده میکنن تا یواشکی دست‌هاشون رو کفی کنن و حباب بسازن ولی وقتی بهش میخوان دست بزنن یهویی بوووم حباب خوشگلشون میترکه

می‌ایسته و همونطوری که چندتا برگ رو زیر پاش به بازی گرفته رو به من میگه: هر بار که با خوشحالی حبابی ساختم که حکم حالِ خوبِ من بود ترکید

لبخند که میزنم نگاهش قفل نگاهم میشه آروم بهش میگم: حباب بسازیم از اون‌هایی که هیچوقت نمیترکه؟

سُکوت کرده از همون سُکوت‌های ترسناکش آروم سرش رو بلند میکنه و خیره میشه به آسمون و بعدش میره،اینقدر میره که یادم بره سایه‌ی آدمک چند روز و ماه و سال هاست که رفته...

و من خیره موندم به رفتنِ سایه‌ی آدمکی که هیچوقت نتونستم براش حبابی بسازم که همیشگی باشه 





نوع مطلب : سایه‌ها حرف میزنند، 
برچسب ها : داستان کوتاه، قصه،
لینک های مرتبط :


یکشنبه هجدهم اسفند 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

چشم میچرخونم توی اتاق و نگاهم قفل میشه روی سایه‌ی آدمکِ روی دیوار نمیتونم چهره‌اش رو ببینم یادم نمیاد چهره‌ی سایه‌ی آدمک دقیقا چه شکلی بود

ساکت بود و این اذیتم میکرد نزدیکش میشم و با لبخند میپرسم: هی چیشده؟ دوباره چرا تو خودتی؟

جواب سوالم سکوت بود،هرچقدر سکوتش بیشتر میشد بیشتر میترسیدم که نکنه تلافی روزهایی رو میکنه که من مقابل پرسش‌هاش هیچی نمیگفتم

اما نه سایه‌ی آدمک معرفت داره برخلاف بقیه میدونم در مقابل پرسش‌های من سکوت نمیکنه

توی ذهنم درگیر بودم که بالاخره جواب داد: از خودم ناراحتم...

از خودم عصبیم...

تو که بهتر میدونی خیلی وقته با خودم تو جنگم

میخندم و میگم: تو هنوز این جنگ‌های صلیبی رو با خودت تموم نکردی؟ دوباره کجای معادله‌های چند مجهولیت گیرکردی که اینقدر ناراحت و عصبی هستی؟

آهی میکشه و میگه: نمیتونم درک کنم چرا هیچ چیز اونطور که تصورش رو میکردم نیست یادم نمیاد آخرین بار کی بود که عکس العمل آدم‌ها مقابل محبتت خودخواهانه نبوده

یا آخرین بار کی بود که قدرشناس محبت‌ها بودن نه اینقدر طلبکار میدونی دارم با خودم فکر میکنم نباید اصلا مهربون باشی و کسی رو ببخشی

انگار نباید خوبِ این قصه‌ها باشی و باید نیش بزنی...

یه لحظه بد بودن خیلی بهتر از اینکه یه عمر شکنجه‌وار خوب باشی و ازت بعنوان بدِ قصه‌ها یاد کنن

نزدیک‌تر میرم،خم میشم روی صورتش هیچی از چهره‌اش نمیشه فهمید اما من به روش لبخند میزنم و میگم: مطمئنی تعریف تو از خوب بودن درسته؟ شاید اصلا به اندازه‌ی کافی خوب نیستی

در جوابم میگه: شاید...راستش نمیدونم

نه اصلا هیچی نمیدونم،میدونی با خودم همیشه میگم من کجای این قصه‌های ابری و تاریک باید دونسته‌هام رو در مورد این آدم‌ها بسنجم وقتی که "خودم" هم میان رنگ‌هاش گم شده

نگاه سنگینش باعث میشه یک قدم عقب برم از حرف‌هاش جا میخورم ولی بهتر از هر کسی میدونم داره راجبه چی حرف میزنه

یک قدم دیگه به عقب برمیدارم

دو قدم...

سه قدم...

اینقدر عقب عقب میرم که سایه‌ی آدمک برای ابد از جلوی چشم‌هام محو میشه... 





نوع مطلب : سایه‌ها حرف میزنند، 
برچسب ها : داستان کوتاه، قصه،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 4 )    1   2   3   4   
 
   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic