زندگی با کلمه‌ها بهمن ماهِ هزار و سیصد و هفتاد و چهار سرآغاز دفتر زندگی من بود... از بچگی برای بزرگ شدن راه نرفتم که زمین بخورم دویدم و کله پا شدم رشته‌ی تحصیلیم رو که با اعداد و ارقام سر و کار داشت به پایان رسوندم بی خبر از اینکه این روح تشنه‌ی قطره به قطره‌ی واژه‌هاست حالا تصمیم دارم این صفحه‌ی مجازی رو رنگ آمیزی کنم با تکِ تکِ کلمه‌هام! و خلاصه‌ی تمامِ درباره‌ی من همین بس که مینویسم تا زنده بمونم اگه یک روز نتونم بنویسم با یک مرده هیچ فرقی ندارم . Instagram: zahra.mvst http://www.zahramovasat.ir 2020-03-30T21:43:33+01:00 text/html 2020-03-22T21:32:21+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat ماندن‌های اجباری http://www.zahramovasat.ir/post/144 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/fwt1_9c6cbf3f80fe9b9b036f6ad49018c7a6.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">رو به روش می‌ایستم و نگاهش میکنم و اون در عمیق‌ترین افکارش خیره به نقطه‌ای نامعلوم غرق شده؛ سایه‌ی آدمک رو میگم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سایه‌ی آدمکی که مثل همیشه نبود چشم ازش برنمیدارم لبخندی میزنم و ازش میپرسم: دوباره چی شده؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نگاهم نمیکنه اصلا آخرین بار کی بود که سایه‌ی آدمک نگاهم کرد؟اصلا نگاهِ سایه‌ی آدمک به من چه شکلی بود؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">با معادله‌های چندین هزار مجهولی توی ذهنم درگیر بودم که صداش به گوشم میرسه که آروم زمزمه میکنه:دوباره...دوباره...دوباره</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">منتظر میمونم تا حرفش رو کامل کنه سرش رو میچرخونه سمتم و میپرسه: چرا میپرسی دوباره؟ مگه نمیدونی این قصه هرچی هست همش تکرار و تکرار و تکرار هستش</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">با حرفش قلبم سخت فشرده میشه بهش جواب میدم: عادت کردم به پرسیدن سوال‌هایی که جواب هاش رو خودم بهتر از هرکسی میدونم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">پوزخند میزنه و دوباره نگاهش رو برگردونه به سمت همون نقطه‌ی نامعلوم و میگه: میدونی این تکرار از کجا شروع شد؟ از همونجایی که حتی"خودم" هم صدای من رو نشنید...نه بهتره بگم حتی خودم هم به من حتی یکبار هم گوش نداد...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">هر چقدر نوشتم هیچ منی نخوند...که هر چقدر گفتم هیچ منی گوش نداد...که هرچقدر نشون دادم هیچ منی ندید...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">میدونی این تکرار اینقدر تکرار شد که دیگه حتی از من هم منی نموند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دست هام میلرزه و لبخند روی لب‌هام به زور جا میگیره با آرومترین صدای ممکن بهش میگم: چرا همیشه جوری حرف میزنی که انگار همه چیز برای من تموم شده و نمیشه کمکش کرد هان؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آروم از جاش بلند میشه به سمتم میاد و درست رو به روم می‌ایسته به سختی آب گلوم رو قورت میدم و بهش خیره میشم ضربه‌ای به شونه‌ام میزنه و خیره به چشم‌هام زمزمه میکنه: چطوری این حرف رو میتونی بزنی هووم؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بدون اینکه منتظرجوابی بمونه آروم ازم دورمیشه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دلم هوری میریزه نکنه سایه‌ی آدمک برای همیشه بره</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">خیره میشم رفتن‌هاش که برمیگرده سمتم لبخندی میزنه و میگه: نگران نباش سایه‌ی آدمکی که اسیر دیوارهاست</span></font></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و هیچ جایی چشم انتظاری براش نیست حتی آزاد هم بشه نمیره&nbsp;</span></font><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">رفتن‌‌های یک سایه مثلِ موندن‌های اجباریه...</span></p> text/html 2020-03-19T10:53:29+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat حسرت http://www.zahramovasat.ir/post/143 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/7g4q_3acee5ec77b7cf1387be51d2c2b255f0.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">هردومون سکوت کرده بودیم و غرق در افکارمون آهسته قدم برمیداشتیم اون جلوتر از من و من پشت سرش</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دلم نمیخواست این سکوتی که بینمون هست بشکنه چون اونوقت قراره بود چیزایی گفته بشه و شنیده بشه که باعث شکستن یک حباب شیشه‌ای میشد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">اما انگاری سایه‌ی آدمک نمیخواست سکوت کنه یک قدم بلند برمیداره و می‌ایسته؛پشتش به منه و میگه: میدونم قراره یک روزی حسرت خیلی چیزها به دلم بمونه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">خیره میشم به سایه‌ی آدمک بدون اینکه جوابی از من بگیره یک قدم بلند دیگه برمیداره و ادامه میده: حسرت بایدهایی که انجام ندادم وحسرت نبایدهایی که انجامشون دادم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دلم میخواست قدرت اینو داشتم سرش فریاد میزدم تا بهش بگم ادامه نده اما نه توانِ فریاد زدن رو داشتم و نه سایه‌ی آدمک پی به احوالم میبرد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که باز صداش به گوشم میرسه: یک روز قراره حسرت اینکه بیشترکنارشون نموندن‌هام و بیشتر ندیدن خنده‌هاشون به دلم بمونه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">حسرت روزهایی که جای ناراحتی،خندیدم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">جای باریدن،بغض‌هام رو تُف کردم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">وحسرت اینکه جای گفتن،نوشتم و جای فریاد زدن سُکوت کردمو سُکوت کردمو سکوت کردم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سایه‌ی آدمک یک قدم بلند دیگه برمیداره و می‌ایسته زبونم بند اومده هرچقدر بیشتر جلوتر میریم خودم رو بیشتر توی یک حصار خفنگان آوری حس میکنم که ممکنه هر لحظه نفس‌هام رو ببره اما سایه‌ی آدمک گفت و گفت و گفت...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یک قدم بلند دیگه برمیداره و میگه: میدونم بی‌شک قراره یک من حسرت خیلی چیزها به دلش بمونه،حسرت دوری کردن‌ها،دورموندن‌ها</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">حسرت تلخ شدن بجای شیرین موندن‌ها</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یکدفعه می‌ایسته برمیگرده سمتم خیره توی چشم‌هام میپرسه: میدونی بیشتر قراره برام چی حسرت بشه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">پاسخ سوالش رو حتی قبل از پرسشش میدونستم اما توان جواب دادن رو نداشتم با التماس بهش زل میزنم که شاید تمومش کنه اما انگار داشت انتقام سال‌هایی که شکنجه‌وار توی دیوارها حبس شده بود رو امروز میگرفت </span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">پوزخند میزنه و خودش جواب میده: حسرت شب‌‌هایی که حس‌هام رو برداشتم و آروم با چاقوی تیز آشپزخونه بیخ گلوشون گذاشتم و رگ گردنشون رو زدم...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آروم چشم‌هام رو میبندم دلم میخواد گوش‌های دلم رو بگیرم تا صدای سایه‌ی آدمک بهش نرسه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نزدیک شدنش رو به خودم حس میکنم و میلرزم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">شونه‌هام رو میگیره داد نمیزنه؛فریاد نمیزنه اما صداش عصبیه و میلرزه همین صدای آروم و زمزمه‌وارش برای من کافیه تا همه‌ی وجودم رو به آتیش بکشه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نزدیک گوشم زمزمه میکنه: بذار بهت بگم قراره حسرتِ رفتن‌هایی که جاش رو به موندن دادن و موندن‌هایی که تهش رفتن شدن به دلم بمونه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">ته این قصه قراره حسرت دیروزهایی که با یاد دیروزترهام گذشت برام بمونه حسرت اون جایی که باید پایان من میبود شد شروع من</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و اون جایی که باید شروع من میبود شد پایان من</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آهسته تکونی بهم میده با صدای که بیشتر از قبل میلرزه میگه: قراره حسرت اینکه یک عمر سایه‌وار درون دیوارها زندانی شدم هم به دلم بمونه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">هرکلمه‌ای که از دهن سایه‌ی آدمک خارج میشه عین یک گلوله‌ی آتیش گرفته قلبم رو میسوزونه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آروم لای چشم‌هام رو باز میکنم از شدت حرارتی که حرف‌هاش به جونم انداخته گلوم خشک شده و میسوزه به زور زمزمه میکنم: تمومش کن</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آهی میکشه و لبخندی میزنه آروم میگه: میدونستی قراره حسرت همین تمومش کن ها هم به دلم بمونه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بی‌حرف بهش خیره میشم به سایه‌ی آدمکی که مثل همیشه نیست لبخندش عمیق‌تر میشه،دستی به شونه‌ام میزنه و پشتش رو بهم میکنه و میره</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">خیره به رفتنش میشم با چشم‌هایی که میسوزه و سایه‌ی آدمک هی میلرزه و میلرزه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">تا اینکه آروم از پشت پلک‌هام روی گونه‌هام جاری میشه اینقدر جاری که دیگه لرزش سایه‌ی آدمک رو ندیدم و ندیدم و ندیدم...</font></span></p> text/html 2020-03-16T20:31:05+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat شب‌های بی‌سحر http://www.zahramovasat.ir/post/142 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/8ddq_b1a72606188955a1a944a0147e61c807.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">این شب‌ها سحر نمی‌شوند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">شب‌هایی که از لب‌هایم لبخندها نخ‌کش میشوند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و بغض‌های چسبیده به بیخ گلویم کوچ میکنند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">به چشم‌هایی که تاریخ از چشم‌های تو افتادن را هنوز بخاطر دارند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سال‌ها معلق در هوا درجا دویدم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">برای دوست‌داشتن‌ات که از نداشتن‌ها پر بود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دویدم اما هیچ دستی خستگی‌های این دل را نتکانید</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">با تمامِ دل خستگی‌هایم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">وجب به وجبِ بیابانِ نبودن‌هایت را با یک وهم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و خیال پوچ با امیدهای واهی برای ذره‌ای بودن‌ات دویدم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">برای همین ذره‌ای بودن‌ات من از من بودن گذشتم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">ولی هرروز رفتن‌هایت را مثل یک بغض قورت دادم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و شب‌ها از ترسِ هضمِ نبودن‌هایت خواب به چشم‌هایم نیامد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">‌اما باز آنقدر رویایِ دوست‌داشتن‌ات کامِ این منِ طرد شده را شیرین میکرد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که دست فراموشی سپرده بودم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">به غم‌انگیزترین حالت تو تعلقی به من ندارد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">این شب‌ها دیگر پشت‌اش سحر نمیشود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و من تا خود صبح باید با چشم‌هایی که جای خالی‌ات را میبارند بخندم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بخندم به تمام راه‌هایی که برای رسیدن به قطره‌ای از تو آمدم و به یک هیچِ پوچ رسیدم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">باید بخندم به این منی که آگاهانه اشتباهِ دوست‌داشتنِ ناتمام‌ات را هنوز عاشقانه میپرستد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">میدانی دیگر فرقی ندارد </span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">روزهای خوب‌‌ به همراه آن غریبه بسازید</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یا آن غریبه هم قدمِ تو در تمامِ زندگی‌ات شود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دیگر فرقی ندارد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سهمِ همه‌ی خنده‌هایت برای آن غریبه میشود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یا آن غریبه آغوش‌ات همان جغرافیایِ امن را برای ابد به نامِ خودش میکند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دیگر برایم فرقی ندارد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">مهم این است که من حتی از تو سهمی به اندازه‌ی نوشیدنِ یک فنجان چای درکنار همدیگر را هم نداشتم</font></span></p> text/html 2020-03-15T20:00:26+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat برای زنده ماندن http://www.zahramovasat.ir/post/141 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/vw3_d79f32b986395509ed88742111f55f84.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">تکیه به دیوار داده و زانوهاش رو بغل کرده آروم کنارش نشستم و خیره به نیمرخ سایه‌ی آدمکی میشم که نگاهش معلوم نیست کجای این جهان غرق شده</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بدون اینکه سمتم برگرده آروم میگه: باز با اون نگاه و لبخندت بهم خیره شدی؟ نکنه نمیدونی نگاهم کجا غرق شده؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">لبخندم عمیق‌تر میشه و میگم: مگه میشه ندونم؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">پاهام رو تو شیکمم جمع میکنم سرم رو میذارم روی زانوهام دوباره خیره میشم بهش و ادامه میدم: اما میخوام صدات رو بشنوم که باهام حرف میزنی خودت که بهتر میدونی تو این دنیا هیشکی جز من به حرف‌هات گوش نمیده</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">صدای پوزخندش گوش خراش‌ترین آوایی بود که به گوشم میخوره،میگه: از اینکه اینقدر راجب من میدونی نگرانم میکنه و میدونی کجاش بیشتر نگرانم میکنه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بدون اینکه منتظر جوابی از جانب من بمونه سمتم برمیگرده و ادامه میده: بیشتر این نگرانم میکنه که با اینکه همه چیز رو میدونی اما همیشه تظاهر کردی هیچی نمیدونی</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">خیره به صورت سایه‌ی آدمکی میشم که هیچوقت نتونستم حالت نگاهش رو ببینم با خودم زمزمه میکنم کی از کی بیشتر میدونه؟ تویی که منو میبینی یا منی که هیچ از تو نمیبینم جز سایه‌ات</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سکوتمون که طولانی میشه سرش رو برگردونه ودوباره غرق همون نامعلوم‌ترین نقطه‌ی جهان میشه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آهی میکشه ومیگه: نگاهم غرق"خودم"بود داشتم خودم رو عمیق نگاه میکردم راستش من همیشه عمیق نگاهم به خودمی هست که نگاهش هیچوقت منی رو ندیده؛غرق خودمی که غصه‌هاش رو قصه کرده و برای من با همون قصه ها لالایی خونده تا شاید این تاریک‌ترین شب‌هاش زودی رنگ خورشید رو به خودش ببینه </span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که شاید اون دیوی که شب‌ها ازخونه‌اش میاد بیرون و هرشب میترسوندتش با شنیدن قصه‌هاش رحمی به حالِ دلی کنه که همیشه غرقِ سکوت هستش</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">به اجبار لبخندی میزنم و تو تاریک و روشن اتاق از جام بلند میشم رو به سایه‌ی آدمک میگم: حالا کی ازکی بیشتر میدونه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">برای فرار از خودم از سایه‌ی آدمک پا تند میکنم تا از اتاق برم بیرون که دستم محکم کشیده میشه برمیگردم سمتش و متعجب بهش نگاه میکنم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">با صدای لرزونش میگه: فکرمیکنی شجاعتش روداری"من"رو بکشی هوم؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">از حرفش ترسیدم یا خوشحال شدم نمیدونم به زور آب دهنم رو قورت میدم و میگم: داری هزیون میگی</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">با صدای بلند و التماس‌واری میگه: هزیون نیست من‌ رو بکش بذار خلاص بشم باشه؟میتونی اینکارو بکنی مگه نه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دستم رو توی دست‌هاش فشار میده و خیره بهم منتظر جواب میشه سراسیمه دستش رو از دستم بیرون میکشم و آروم میگم: نمیتونم بیا تا تهش رو بریم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">وقتی درب اتاق رو میبستم نمیدونستم این آخرین التماس سایه‌ی آدمک بود برای زندگی کردن...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">برای رها شدن...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">برای زنده موندن...&nbsp;</font></span><o:p></o:p></p> text/html 2020-03-10T19:07:44+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat حباب http://www.zahramovasat.ir/post/140 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/iazs_5149fa346dbeef03811ed30c8ab3ec68.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سایه‌ی آدمک جلوتر از من خیلی آهسته قدم میزد به سمتش میرم و باهاش هم قدم میشم همونطوری که لبخند روی لب‌هام هست بهش میگم: هی رفیق چیشده از اتاق دل کندی و زدی بیرون؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">جوابی نمیده شیطون نگاهش میکنم و ادامه میدم: آره دیگه پاییز و خش خش برگ درخت‌ها کیه که تو خونه بمونه مخصوصا اگه عاشق باشی یا شکست عشقی خورده باشی</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">میپیچم جلوش و روی صورتش که هیچی ازش مشخص نیست خم میشم و میپرسم: راستش رو بگو عاشقی یا شکست خوردی هان؟هان؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">پوزخند صدا داری میزنه و زیرلب پرسشی زمزمه میکنه: عاشق؟!</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بهم نگاهی میکنه و میپرسه: اصلا کی گفته پاییز فصل عُشاقه؟اونم از نوعی که الان تو ذهنِ توعه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">لبخند پهنی میزنمو میگم: خب همه ی آدم‌ها اینطورین و اینو میگن</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">توی چشم‌هام خیره میشه و باز پوزخند صدا دارش به گوشم میرسه دستی به شونه‌ام میزنه و دوباره شروع به قدم زدن میکنه لبخندی میزنم و با خودم میگم"اون فقط سایه‌ی یک آدمکِ"و من همیشه این رو یادم میره</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دوباره باهاش هم قدم میشم سُکوت کرده و این برای منی که تشنه‌ی شنیدن حرف‌هاش هستم سنگینه،دستم رو میندازم رو شونه‌اش و بالبخند میپرسم: هی رفیق خوبی؟!</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">همونطوری که به رو به روش خیره‌ست آهی میکشه و قلب من تو حصار قفسه‌ی سینه خودش رو به در و دیوار میکوبه آروم میگه: حالِ خوب برای من میدونی مثالش به مانند چیه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">شونه‌هام رو به علامت ندونستن بالا میندازم و سایه‌ی آدمک ادامه میده: دیدی بچه‌های کوچیک عاشق درست کردن حباب هستن و خیلی از بزرگترها بهشون اجازه نمیدن حباب درست کنن اما اون‌ها از هر فرصتی استفاده میکنن تا یواشکی دست‌هاشون رو کفی کنن و حباب بسازن ولی وقتی بهش میخوان دست بزنن یهویی بوووم حباب خوشگلشون میترکه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">می‌ایسته و همونطوری که چندتا برگ رو زیر پاش به بازی گرفته رو به من میگه: هر بار که با خوشحالی حبابی ساختم که حکم حالِ خوبِ من بود ترکید</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">لبخند که میزنم نگاهش قفل نگاهم میشه آروم بهش میگم: حباب بسازیم از اون‌هایی که هیچوقت نمیترکه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سُکوت کرده از همون سُکوت‌های ترسناکش آروم سرش رو بلند میکنه و خیره میشه به آسمون و بعدش میره،اینقدر میره که یادم بره سایه‌ی آدمک چند روز و ماه و سال هاست که رفته...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">و من خیره موندم به رفتنِ سایه‌ی آدمکی که هیچوقت نتونستم براش حبابی بسازم که همیشگی باشه&nbsp;</font></span><o:p></o:p></p> text/html 2020-03-08T14:11:16+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat یک لحظه بد بودن http://www.zahramovasat.ir/post/139 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/qtk_6e0d3e61efded21f5648356c47da2bc7.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">چشم میچرخونم توی اتاق و نگاهم قفل میشه روی سایه‌ی آدمکِ روی دیوار نمیتونم چهره‌اش رو ببینم یادم نمیاد چهره‌ی سایه‌ی آدمک دقیقا چه شکلی بود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">ساکت بود و این اذیتم میکرد نزدیکش میشم و با لبخند میپرسم: هی چیشده؟ دوباره چرا تو خودتی؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">جواب سوالم سکوت بود،هرچقدر سکوتش بیشتر میشد بیشتر میترسیدم که نکنه تلافی روزهایی رو میکنه که من مقابل پرسش‌هاش هیچی نمیگفتم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">اما نه سایه‌ی آدمک معرفت داره برخلاف بقیه میدونم در مقابل پرسش‌های من سکوت نمیکنه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">توی ذهنم درگیر بودم که بالاخره جواب داد: از خودم ناراحتم...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">از خودم عصبیم...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">تو که بهتر میدونی خیلی وقته با خودم تو جنگم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">میخندم و میگم: تو هنوز این جنگ‌های صلیبی رو با خودت تموم نکردی؟ دوباره کجای معادله‌های چند مجهولیت گیرکردی که اینقدر ناراحت و عصبی هستی؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آهی میکشه و میگه: نمیتونم درک کنم چرا هیچ چیز اونطور که تصورش رو میکردم نیست یادم نمیاد آخرین بار کی بود که عکس العمل آدم‌ها مقابل محبتت خودخواهانه نبوده</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یا آخرین بار کی بود که قدرشناس محبت‌ها بودن نه اینقدر طلبکار میدونی دارم با خودم فکر میکنم نباید اصلا مهربون باشی و کسی رو ببخشی</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">انگار نباید خوبِ این قصه‌ها باشی و باید نیش بزنی...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یه لحظه بد بودن خیلی بهتر از اینکه یه عمر شکنجه‌وار خوب باشی و ازت بعنوان بدِ قصه‌ها یاد کنن</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نزدیک‌تر میرم،خم میشم روی صورتش هیچی از چهره‌اش نمیشه فهمید اما من به روش لبخند میزنم و میگم: مطمئنی تعریف تو از خوب بودن درسته؟ شاید اصلا به اندازه‌ی کافی خوب نیستی</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">در جوابم میگه: شاید...راستش نمیدونم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نه اصلا هیچی نمیدونم،میدونی با خودم همیشه میگم من کجای این قصه‌های ابری و تاریک باید دونسته‌هام رو در مورد این آدم‌ها بسنجم وقتی که "خودم" هم میان رنگ‌هاش گم شده</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نگاه سنگینش باعث میشه یک قدم عقب برم از حرف‌هاش جا میخورم ولی بهتر از هر کسی میدونم داره راجبه چی حرف میزنه</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یک قدم دیگه به عقب برمیدارم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دو قدم...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سه قدم...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">اینقدر عقب عقب میرم که سایه‌ی آدمک برای ابد از جلوی چشم‌هام محو میشه...&nbsp;</font></span><o:p></o:p></p> text/html 2020-03-04T22:38:06+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat این اشتباه را عاشقانه می‌پرستم http://www.zahramovasat.ir/post/138 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src=" تو را اشتباه بزرگ نامیده بودم و از خودم " مگر="" میتوان="" یک="" اشتباه="" را="" دوست="" داشت"="" بارها="" پرسیده="" بودم="" حال="" دانسته‌ام="" حتی="" اگر="" هم="" باشد="" من="" این="" عاشقانه="" دوست‌تر="" میدارم="" که="" احساس="" هرچقدر="" غلط="" ثانیه="" به="" ثانیه‌اش="" زیسته‌ام="" نه="" از="" باز="" میگردم="" و="" دیوانگی‌هایم="" رها‌="" میکنم="" بگذار="" سرزنشم="" کنند="" پشیمان="" نمیشوم="" اینکه="" در="" اشتباهِ="" دوست‌داشتن‌ات="" بدبخت="" باشم="" احمقانه="" پایبند="" انتخاب="" دل="" خواهم="" ماند="" اصلا="" دوست‌نداشتن‌ات="" با="" عقل="" جور="" درمی‌آید؟="" یا="" دست="" بردارم؟="" وصله‌های="" ناجور="" نمی‌چسبد="" منی="" بهتر="" هرکسی="" بلدم="" تو="" نگوییم="" آنقدر="" مثل="" خون="" رگ‌هایم="" جریان="" دارد="" همه="" انعکاس="" تصویرت="" درچشم‌هایم="" خواهند="" دید="" تویی="" لبخند‌هایم="" حضور="" داری="" میدانی="" چرا="" میم‌.دال‌جان؟چون="" عشق="" همان="" عطری‌ست="" بر="" دل‌ات="" بنشیند="" عطر="" آن="" برای="" ابد="" می‌ماند="" کدام="" قانون="" کار="" بد="" قلمداد="" میکند؟="" وقتی="" لذت="" میبرم="" حضورت="" خودم="" نفس‌کشیدم="" تمامِ="" لحظه‌های="" بودن‌ات="" باورکن="" فراموش‌نشدنی‌ترین="" اتفاق="" زندگی‌ام="" هستی="" وجود="" قلب‌ام="" زندگی‌ات="" آخر="" قول‌داده‌ام="" هرروز="" چایی‌ام="" شیرین="" کنم="" بگیرند="" چای="" هیچ="" زندگی="" گلویم="" پایین="" نمیرود="" شاید="" بعدها="" تاریخ‌="" بنویسند="" تباه‌ترین="" کشور="" زمانه‌ای="" "عشق"="" رو="" انقراض="" دل‌ها="" رفته="" بود="" تا="" آخرین="" نفس‌هایش="" کرد="" "="" alt=""></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/i7qm_ceb2da9e5d053cfabbd211d2557bec15.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4">&nbsp;<span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">تو را اشتباه بزرگ نامیده بودم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و از خودم "مگر میتوان یک اشتباه را دوست داشت" را بارها پرسیده بودم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">حال دانسته‌ام حتی اگر اشتباه هم باشد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">من این اشتباه را عاشقانه دوست‌تر میدارم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که این احساس هرچقدر غلط من ثانیه به ثانیه‌اش را زیسته‌ام</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">نه از این احساس باز میگردم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و نه دیوانگی‌هایم را رها‌ میکنم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بگذار سرزنشم کنند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">هرگز پشیمان نمیشوم از اینکه ترجیح داده‌ام&nbsp;</span></font></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">در اشتباهِ دوست‌داشتن‌ات بدبخت بمانم</span><o:p></o:p></font></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">تا اینکه بدون تو زندگی‌ام پر از خفگی شود</span></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">من احمقانه پایبند انتخاب این دل خواهم ماند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">اصلا مگر دوست‌نداشتن‌ات با عقل جور درمی‌آید؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">یا اینکه از دوست‌داشتن‌ات دست بردارم؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">این وصله‌های ناجور به من نمی‌چسبد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">به منی که بهتر از هرکسی دوست‌داشتن‌ات را بلدم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که حتی اگر از تو نگوییم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آنقدر یک تو مثل خون در رگ‌هایم جریان دارد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که همه انعکاس تصویرت را درچشم‌هایم خواهند دید</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">تویی که در لبخند‌هایم حضور داری را خواهند دید</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">میدانی چرا میم‌.دال‌جان؟چون عشق همان عطری‌ست که اگر بر دل‌ات بنشیند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">عطر آن برای ابد می‌ماند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">اصلا کدام قانون این کار را بد قلمداد میکند؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">وقتی لذت میبرم از این حضورت در خودم حتی به غلط</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">من نفس‌کشیدم تمامِ لحظه‌های بودن‌ات را به غلط</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">باورکن تو فراموش‌نشدنی‌ترین اتفاق زندگی‌ام هستی حتی به غلط</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">وجود داری در قلب‌ام به غلط</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">من زندگی‌ات میکنم حتی به غلط</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">آخر به خودم قول‌داده‌ام هرروز چای تلخ‌ام را با حضورت شیرین کنم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">و اگر دوست‌داشتن‌ات را از من بگیرند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">چای که هیچ زندگی هم از گلویم پایین نمیرود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">شاید بعدها در تاریخ‌ بنویسند</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">در تباه‌ترین کشور و در زمانه‌ای که "عشق" رو به انقراض در دل‌ها رفته بود</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">منی بود که تا آخرین نفس‌هایش دوست‌داشتن‌ات را زندگی کرد</font></span></p> text/html 2020-02-24T22:27:01+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat دستنوشته‌های دخترم http://www.zahramovasat.ir/post/137 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/wpyo_ad40020115b6b3134ff3336774e19155.jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">"پارت دوم"</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">بیست و نه روز میگذشت از روزی که یک شبِ پیر شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">از روزی که در اتاق حبس و قدمی به بیرون نگذاشته بود تیک تاک ساعت روی دیوار یادآوری میکرد که چه ثانیه‌هایی را در جوانی از دست داده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">جوانی که تا دیروزهایش حقیقتی قابل لمس بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چه میدانست روزی این چنین گرفتار این کابوس میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که بیدار میشود و خودش را در بستر پیری می‌یابد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چشم می‌بندد و گوش‌هایش را سفت میگیرید تا شاید از زجر این ثانیه‌ها رها شود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">حضور دیگری را در اتاق که حس میکند چشم باز میکند و دوباره سایه‌ی آدمک را میبیند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">به خودش قول داده بود آن رویاها هرچقدر واقعی دیگر غرق‌شان نشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اخم میکند و از سایه رو برمیگرداند نمیخواست دوباره همسفر سایه توهم بودن‌های کسی را بزند که این روزها استخوان میشکاند تا فراموشش کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">سایه نزدیک‌تر می‌آید نوازش‌هایش را حس میکند اما با خودش می‌جنگد تا بی‌توجه باشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">درجدال خود با سایه برنده میشود و سایه آرام درکنارش می‌نشیند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با صدای لرزان به سایه میگویید: اگه این رویاها ادامه پیداکنه ممکنه دیونه بشم برام سخته رویاهاش رو ببینم ولی توی واقعیت نتونم لمسش کنم متوجه که هستی؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">سایه با دلخوری سرتکان میدهد و سپس محو میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">بعد از آن شبی که با سایه جنگیده بود انگار به باور حقیقتِ تلخِ زندگی‌اش رسیده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دیگر در اتاق خودش را حبس نمیکرد در جمعِ کوچک‌شان حضور داشت برای تنها خانواده‌اش غذا درست میکرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">لبخند میزد و گویی پذیرفته بود با پیری یک شبِ‌اش کنار بیایید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">هرچقدر او گرم لبخند میزد پیرمرد و زن جوان نگاهایشان نگران‌تر میشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">گویی به آرامشِ قبل از طوفان نگاه میکردند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دیس برنج را روی میز میگذارد و با لبخند میگویید: بابا این اولین بار هستش خورشت قیمه درست میکنم امتحانش کن ببین خوشمزه‌اس</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دو کفگیر برنج برای پیرمرد میکشد و روی برنج‌اش خورشت میریزد و منتظر نگاه‌اش میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با اشتیاق منتظر نظر هردونفرشان می‌ماند وقتی هردو از مزه‌ی خوب غذا تعریف میکنند لبخندی میزند و میگویید: پیر شدن فایده هم داشته دست پختم بهتره شده تا دیروز که جوان بودم بلد نبودم این غذاها رو بپزم</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرمرد آشفته نگاه‌اش میکند و زن جوان سعی میکند جو را عوض کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روی مبل تکی‌ نشسته به پیرزن خیره شده بود این روزها دیگر نمیدانست باید چیکار کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">گاه منطق‌اش را از دست میداد و گاه احساسات‌اش به اسارت‌اش میکشیدند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با حضور زن جوان افکارش را پس میزند به رویش لبخند میزند به اندازه‌ی کافی در مدت کوتاه هر دونفرشان گیج و سرگردان شده بودند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دست برشانه‌های پیرمرد میگذارد و میگویید: رفت بخوابه بهتره شما هم یکم استراحت کنین</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">سری تکان میدهد و از جا بلند میشود که صدای زن جوان متوقف‌اش میکند: به نظرم فعلا بیخیال بردنش از اینجا بشیم باشه؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرمرد باز سرش را به نشانه‌ی جواب مثبت تکان میدهد و راهی اتاقی میشود که چندوقتی بود هوای هم‌نفس‌هایش در آن دیگر جریان نداشت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نزدیک میز کنار تخت میرود و قابِ عکس خوشبختی‌اش را به دست میگیرد چه کسی خوشبختی کوچک‌اش را چشم زد که این چنین گرفتار کابوس شده بودند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">قاب عکس را به آغوش میکشد و بی‌صدا به چشم‌هایش اجازه‌ی باریدن میدهد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پشتِ دربِ بسته‌ی اتاق نمیتوانست دیگر لبخند بزند و نقش بازی کند پا در اتاق که میگذاشت فرومیریخت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">این خودش بدون او برای فروریختن نیازی به باروت نداشت با یک فوت فرومیریخت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چقدر سخت بود نقش بازی کردن اینکه فراموش‌اش کرده بود</span></font></p><p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دوست نداشتن‌اش کارِ این آدم پیر و فرتوت نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">به خودش اعتراف کرده بود دلش سخت تنگ شده بود برای اینکه یکبار دیگر هم رویایِ بودن‌اش را ببیند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کاش یکبار دیگر او را میدید و به خواب ابدی فرو می‌رفت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کنج دیوار کز میکند به کجا باید میرفت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">از چه کسی سراغ‌اش را باید میگرفت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">یعنی امیدی بود سایه‌ی آدمک دوباره بازگردد اگر دلخور باشد و هیچگاه دیگر نیایید چه کند؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اگر این دوست داشتن از سرش هرگز نپرد چه کند؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">در این سرمای زمستانِ نبودن‌های مسافرقصه‌ها</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">در این ویرانه‌ی سرد و خاموشی که در آن حبس شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">تنها جایِ گرمی که برایش مانده شانه‌ی گرمِ خاطره‌ها بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">قطره اشکی لجوجانه برگونه‌هایش جاری میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">بارها سایه‌ی آدمک را صدا میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">جای خالیِ سایه‌ی آدمک دل‌اش را به درد میاورد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اگر از خودش او را نرانده بود حالا این چنین درخود و دلتنگی‌هایش گرفتار نشده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">ماه‌ها گذشته بود اما پیرزن در سکوتی تلخ فرورفته بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرشدن‌های یک شبِ‌اش برایش قابل هضم بود اما اینکه دیگر قرار نبود غرق شود در چشم‌هایی که اسیر آنها بود را نمیتوانست بپذیرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نمیتوانست بپذیرد آن چنان فراموش‌اش کرده که این چنین بی‌رحمانه سراغ‌اش را نمیگیرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مگر از این بیشتر هم میشود که انتظار کشید و نکشیده باشد؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مدت‌هاست آتش به جان‌اش انداخته بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مگر از این بیشتر هم میشود که در فراق‌اش سوخت و نسوخته باشد؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهای تاریک‌اش را در اتاق میگذراند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و توسطِ مغزِ بیمارش به سخت‌ترین حالت ممکن در محاکمه بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و حکم‌اش قصاصِ دلی بود که احساس‌اش شری شده بود برای خانواده‌ی کوچک‌اش و نبودهای آرامِ‌جان‌اش هم شری برای خودش شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چند شبانه‌روز بود که در تب میسوخت مگر میشود اسیرِ سیاهی‌ چشم‌های عاشق‌اش بود و تب نکرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مگر میشود شاهرگِ احساسی را زد که قرارنبود از دوست داشتنِ یک "تو"ی زندگی‌اش دست بردارد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کاش زبان‌اش توانی داشت تا به دکتر‌هایی که این روزها قرص‌های رنگارنگ را برایش تجویز میکردند میگفت که تن‌اش بیمارِ آغوشی‌ست که دیگر برایش نیست</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که طپش‌های نامنظمِ قلب‌اش بخاطرِ نبودن‌هایِ کسی‌ست که بودن‌هایش را به ضربانِ قلب‌اش دوخته بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اما حرف‌هایش در گلویش خشک شده بود و توانی برای گفتن‌ها دیگر نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">تا آنکه آن شبِ کذایی وقتی که زیرآواره‌های دلتنگی‌اش دفن شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">از صندوقچه‌ی قفسه‌ی کتاب‌ دست‌نوشته‌هایی که جای جای آن پر از ردِ اشک که و پر بود از دردِعمیق‌های یک دل را پیدا کرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">خط به خط‌اش را که میخواند کسی انگار پنجه‌هایش را بر دل‌اش میکشید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و کسی در دل‌اش آرام خون گریه میکرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">حقیقتِ تلخ زندگی‌اش به غم‌انگیزترین حالت ممکن به روح‌اش تاخته بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">از لابه لای ورق‌ها چند عکس بر روی پاهایش می‌افتد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اشک در چشم‌هایش بود و تصویر داخل عکس هی‌میلرزید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">جان‌ از تن‌اش در میرود وقتی چشم‌اش قفل میشود در خنده‌های آرامِ‌جانش</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و با فریادی که سالها در گلویش لانه کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زجه‌های چندین ساله‌اش را های های میبارد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">خاطره‌هایش همچون آیینه‌ی شفاف از برابر دیدگانِ بارانی‌اش یکی پس از دیگری میگذرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">به یاد می‌آورد روزگاری را که زیر همین سقف با آرامِ جانش عاشقانه زیسته بودند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که صدای کودکی در این خانه پیوندِ احساس‌شان را محکم‌تر کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اما این هیولایی که دارد برسر آرام‌جانش فریاد میکشد خودش بود؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زجه میزند بر سر تصویر خودش که مشت‌هایش را بر تن‌ِ جانِ دل‌اش نکوبد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">فریاد میکشد تا رهایش کند و حرف‌ها را خنجر نکند بر روحِ یارش اما تصویر کر شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با خشم مرد را از خانه بیرون میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرزن دست دراز میکند تا مانعِ رفتن‌هایش شود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">التماس میکند نرود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زانو میزند مقابل خدا و برای نرفتن‌هایش دعا میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اما هیچ التماس و دعایی نتوانست نگه‌اش دارد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">گلویش از شدت فریاد زدن‌ها میسوخت اما بازفریادها میکشید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">بی‌جان پیراهن‌ِ تصویر مقابل را چنگ میزند اما این سراب از دست‌هایش سر میخورد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و تصویر پیش چشم‌هایش جلوتر میرود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مرد سوارِ ماشین‌اش میشود با سرعتی غیرقابل کنترل رانندگی میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرزن هنوز زجه میزند برای نرفتن‌هایش که صدای سقوطِ ماشین با صدای فریاد‌هایش درهم آمیخته میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با تمام توان‌اش داد میزند: نه، نباید بمیری نباید بمیری</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چشم‌هایش را محکم می‌بندد مگر میشود مرگ‌اش را ببیند و زنده بماند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">محال بود این کابوس دروغ بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نفس‌های بریده‌اش امان‌اش را میبرند دست روی قلبی میگذارد که از طپش مدت‌ها بود ایستاده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">ترسیده چشم باز میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و سایه‌ی آدمک را میبیند که با چهره‌ی دلگیر نگاه‌اش میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">خشم‌اش را فریاد میکند: همش تقصیر توعه من رو برگردون به روزی که نمیشناختمت اینا همش دروغه اینا ساخته‌ی ذهن منه اون نمرده</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اون بخاطر من نمرده نه نمیتونه بخاطر من مرده باشه</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نمیتونه بخاطر یک دعوا چشم‌هاش رو به روی این زندگی ببنده</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">هرچقدر بیشتر فریاد میکشید سایه‌ی روی دیوار واضح و واضح‌تر میشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">تا آنکه صورت جوانی خودش را در سایه می‌بیند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">فریاد‌هایش در گلویش خاموش میشوند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">سایه نزدیک‌تر می‌آید دست‌هایش را میگیرد و سپس در تنِ پیرزن فرومیرود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">قطره اشکی از چشم‌های پیرزن که جاری میشود تمامِ خاطره‌های از یاد رفته‌اش به مغزش هجوم می‌آورند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی را که عزادارِ مسافرش کنجِ اتاق کز کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">آنقدر در عمقِ عمیق دردش سقوط کرده بود که مادری‌هایش را فراموش کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی را که ازجاده‌ها یک به یک عبور میکرد تا شاید انتهای یکی از آنها او را به روشنایی چشم‌های مسافرش برساند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی را که با سرزنش اطرافیان تن داده بود به پیوندی که هیچگاه دل‌‌اش پای این پیمان پایبند نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی که کنارِ آن مرد خندید و درد خنده‌هایش نیمه‌شب‌ها گلویش را سفت چسبید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی که دوردانه دخترش یادگارِ مسافرش مردی را پدر میخواند که از خون او نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی که برای همه نقش بازی کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نقشِ آدمی که خوشبخت بود در کنارِ مردی که از زنانگی</span></font><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">اش</span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">&nbsp;هیچ نمیخواست همین که در زندگی‌اش حضور داشت برایش کافی بود</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روزهایی را که هرچقدر هم بازیگر خوبی بوده باشد تن‌اش اما نمیتوانست نقش بازی کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که در اوجِ جوانی آلزایمر سراغ‌اش می‌آیید که زندانی میشود&nbsp;</span></font><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">در سالهایی که مسافرش در زندگی‌اش بود</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که حتی اگر آن آرامِ‌جان نبود اما او در عقدِ دائم خاطره‌هایش مانده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با تکِ تکِ صحنه‌های روزهای گذشته‌اش آرام اشک میریزد و بی‌صدا میشکند و قلب‌اش نام او را فریاد میزند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با احساس دستی برروی شانه‌هایش سر بلند میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مرگ را همین لحظه میخواهد که مسافرش پیش چشم‌هایش بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">لبخندی میزند و میگویید: خیلی درد داشت؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرزن بی‌صدا اشک میریزد سپس سرتکان میدهد و جواب میدهد: روزهایی که نبودی جون داد دلی که برای تو بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اشک‌هایش را پاک میکند و میگویید: باید از دوست داشتنم دست میکشیدی</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با صدای لرزان جواب میدهد: دوست نداشتنت کارِ منِ دست و پاچلفتی نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">میان اشک و بغض هردو میخندند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دست‌اش را میگیرد و خوب میداند دیگر از اسیری این دست‌ها قرار نیست آزاد شود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">بانگاه‌هایی که هنوز عشقِ عمیق‌شان دل همدیگر را ذوب میکرد سایه وار از دیوار‌ها عبور و به دنیایِ جاودانه‌ها سفر کردند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">بعدها هرگاه آن زن وارد اتاق میشد تصویرِ مادرانه‌ای در ذهن‌اش نقش نمی‌بست تنها تصویر پیرزنی را میدید که باچشم‌هایی پر از اشک و با لبی خندان یک شب میانِ خاطره‌هایش خوابید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و دیگر طلوع فردای دیگری که آرامِ‌جانش نبود را ندید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">و بعد از او هرکه در اتاق پا گذاشت دست‌نوشته‌هایی را خواند که عاشقانه دردهایش را در سطر سطر کاغذهایش گریسته بود</font></span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></p> text/html 2020-02-24T21:59:55+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat دستنوشته‌های دخترم http://www.zahramovasat.ir/post/136 <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="text-align: center;"><span dir="LTR"><o:p><font face="Mihan-Nassim" size="4">&nbsp;</font></o:p></span><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/5gss_8a4c22fae50c7cfd0fc9e34c7402eaf6.jpg" alt=""></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span dir="LTR">"</span><span lang="FA" style="">پارت اول</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span>"<o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پشتِ دیوارهای اتاق‌اش گیر کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">نمیدانست چگونه یک شبِ ره صد ساله را طی کرده بود که هر بار به آیینه می‌نگریست به جای آن دخترِ جوان یک پیرزنِ&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">فرتوت را نشان‌اش میداد</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">غرق در خودش زندانی گذشته شده بود مگر همین دیروز نبود که دختری جوان و زیبا بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که خنده‌های مستانه‌اش دلِ هرکسی را میبرد که بی‌پروا در خیابان میدوید و شادی را ترزیق میکرد به رگ‌هایش</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پس این چین و چروک‌های صورت‌اش</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">این استخوان‌هایی که دیگر نایِ راه رفتن ندارند چه برسد به دویدن یک شبِ از کجا به سراغ‌اش آمده بودند؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کسی جادو و سحرش کرده بود؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">غذای دیشب مسموم نکند بوده و خبر نداشته است</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">هرچقدر بیشتر فکر میکرد یک هیچ بزرگ در ذهن‌اش تداعی میشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کلافه از افکارِ بی سر و تهش چشم میدوزد به سایه‌ی آدمکی که روی دیوار جا خوش کرده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زیرلب آرام میپرسد: این بلای خانه خراب کن رو میدونی از کجا به سراغم اومده؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">سایه‌ی آدمک در سکوتی سرد به پیرزن لبخندی میزند و دست‌اش را به سمت‌اش دراز میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرزن با پاهایی لرزان به سمت سایه‌ی آدمک قدم برمیدارد و دست بر دست او میگذارد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">از دیوارها که عبور میکنند فصل‌ها تندتر به عقب برمیگردند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و عقربه‌های ساعت معکوس حرکت میکنند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">حال او ایستاده بود در چهارراهی که برای اولین بار عشق را در زندگی‌اش یافته بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">این خیابان برایش طعمِ آشنایی را داشت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">ثانیه‌های چراغ قرمز که تمام میشود از دور قامتی را می‌بیند که به او نزدیک‌تر میشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">خوب میشناخت‌اش دلیلِ حالِ خوب‌های دل‌اش همین آدم بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">همان کسی که با یک نگاه در سیاهی چشم‌هایش غرق شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کسی که آمده بود تا برای ابد در دل‌اش بماند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">همان کسی که قول داده بود سهم‌اش باشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کسی که دل‌اش تسلیم او بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">به یکباره ترس بر وجودش حاکم میشود با این چهره‌ی پیر چگونه به دیدار یار می‌رفت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">رو برمی‌گرداند تا قبل از اینکه او ببیندش فرار کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">هنوز قدمی برنداشته بود که دست‌اش کشیده میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دل‌اش نمیخواست روبرگرداند و او چهره‌ی پر از چروک‌ و سیمای پیر شده‌اش را ببیند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">صدای دلنشین‌اش را می‌شنود که خطاب‌اش میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">معجزه در نام خودش بود یا صدای او که این چنین جانی دوباره به تن‌اش بازمی‌گرداند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">آرام می‌پرسید: میخوای منو ندیده به این زودی بری؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اشک مهمانِ ‌چشم‌هایش میشود ترسیده بود جوابی بدهد و صدایی که دیگر نشاط جوانی ندارد رسوایش کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">آخر او حالا یک پیرزن بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">جواب که نمی‌گیرد قدم جلوتر می‌گذارد و رو به روی‌اش می‌ایستد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با دست آزادش صورت‌اش را پوشانده بود و اعتراض میکند: نگاهم نکن خیلی زشت شدم</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">لبخندی می‌زند به دلبری‌های جانِ دل‌اش و می‌گوید: شما زشت بودن‌هاتم برای من قشنگ‌ترینِ</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">قطره اشکی از چشم‌هایش می‌چکید این آدم زیادی خوب بود با صدایی که از شدت بغض گرفته بود جواب می‌دهد: نمیدونم&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">چطوری ولی من یک شبِ پیرشدم نمیخوام صورت پیرم رو ببینی</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">شلیک خنده‌هایش دلخورش می‌کند اما او به خنده‌هایش ادامه میدهد سپس شانه‌هایش را می‌گیرد و سمت اولین مغازه هول‌اش میدهد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دست‌هایش را از روی صورت‌اش کنار می‌زند و با لبی خندان می‌گویید: چشم‌هات رو بازکن تو هنوز هم جوانی</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">از شوخی بی‌مزه‌اش حرص‌اش گرفته بود میدانست قرار است مسخره‌ شود اما آرام چشم‌هایش را باز می‌کند و از شیشه‌ی مغازه&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">به خودش نگاهی می‌اندازد</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">این دیگر چه رویایی بود&nbsp;</span></font><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">مگر پیر نشده بود پس این چهره‌ی جوان و شاداب چه بود که میدید</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با ناباوری بر پوست‌اش دست می‌کشد سپس با ذوق بالا و پایین می‌پرد و فریاد میکشد"من جوان شدم،من جوان شدم"</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مقابلِ کسی که دقایقی بود خیره به دیوانه بازی‌هایش عاشقانه نگاه‌اش میکرد می‌ایستد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با لبی خندان میگویید: نمیدونی چقدر این نه روز سخت گذشت،وقتی خودم رو درونِ آیینه پیر می‌دیدم</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نگاه‌های خیره‌اش باعث میشود باز غرق شود در آن سیاهی‌هایی که عشق را همچون آیینه‌ی شفاف نشان‌اش میداد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با لبخندی دلبرانه می‌پرسد: به من بگو رازِ پنهونِ پشتِ این چشم‌هات چیه؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دست درازمیکند و دستِ یخ‌کرده‌ی دخترک را به دست میگیرد و انگشت‌هایش را از لابه لای انگشت‌های او رد میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">وقتی دست‌هایشان قفل همدیگر میشود آرام زمزمه میکند: چشم‌هام حرف‌های دل‌ رو فریاد میزنن مگه نمیشنوی؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">و سقوط زیبابود وقتی که چشم‌هایش فریاد میکشید"من تو را به جای تمامِ آدم‌های این جهان دوستت دارم"</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">لبخند میزند و نگاه‌اش سر میخورد به انگشت‌هایی که درهم قفل شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">یعنی میشود انگشت‌هایش همیشه اسیر این دست‌ها باشد؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">در سکوتی که پر از حسِ دلبستگی بود قدم به قدم هم قدمِ بودنِ یکدیگر شده بودند که کابوس رویاهای شیرین‌اش را می‌بلعد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زیرپایش خالی میشود و در چاهی سقوط میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">هنوز دست‌هایشان قفل همدیگر بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اشک مهمانِ چشم‌هایش میشود و تصویر آرامِ‌جانش هی میلرزد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">فریاد‌هایش در گلو خاموش میشود و تنها با صدایی آرام می‌گو‌یید: فراموشم نکن حتی اگه پیر شدم</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">انگشت‌هایشان یک به یک از هم جدا و سپس در قعرچاه سقوط میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با صدای زجه‌های خودش از خواب میپرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">قلب‌اش مدام جیغ میکشید و چشم‌هایش جای خالی آن یار سفر کرده را هی می‌بارید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">کسی در بیداری‌ها رویای بودن‌هایش را ندیده بود که حالِ دل‌اش را بفهمد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">تن‌اش میلرزید و جانی برای ایستادن نداشت اما به دنبالِ سایه‌ی آدمک از جایش بلند میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">هرچه بیشتر میگشت کمتر نشانی از سایه پیدا میکرد ناامید از نبودنِ سایه دست روی گوش‌هایش میگذارد و از تهِ دل‌اش فریاد</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">میکشد</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">که دربِ اتاق با صدای بدی باز میشود زنی جوان به همراهِ پیرمردی وارد اتاق میشوند نگران به سمت پیرزن میروند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زنِ جوان درآغوشش میگیرد و سعی میکند لحظه‌ای او را آرام کند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اما مگر میتوانست دلی را که بی‌قرارِ آرامِ‌جانش بود را آرام کرد؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مگر میشد آرام بود وقتی انگشت‌هایش دیگر اسیر آن دست‌های گرم نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با زجه التماس میکند او را برگردانند به همان رویایِ شیرینی که دیده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اما نه پیرمرد و نه آن زن جوان به حرف‌هایش گوش نمیدادند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">از آغوش زن بیرون می‌آید و میگویید: میدونم فکر میکنین دیونه شدم ولی سایه اومد منو برد جایی که برگشتم به خودم دوباره&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">&nbsp;</span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">جوان شدم مثل نه روز قبل</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نفسی تازه میکند و ادامه میدهد: باور نمیکنین مگه نه؟ولی حتی اونم اونجا بود دست‌های من رو گرفته بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">انگشت‌هایش را بالا می‌آورد و لمس‌شان میکند هنوز هم گرم بودند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">به سمت پیرمرد میرود بغضِ خفگان‌آورش را سعی میکند پس بزند با صدایی لرزان میگویید: بابا، من بدون اون خالیم منو&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">برگردونین پیشش خواهش میکنم</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">پیرمرد قطره اشکی را که لجوجانه سعی داشت برگونه‌هایش جاری شود را با پلک زدن پس میزند و رو به زن جوان میگویید:&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">آروم بخش بهش بزن یکم استراحت کنه</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">پیرزن میشکند وقتی التماس‌هایش بی‌جواب می‌ماند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">روی زانوهایش سقوط میکند و دنیایش با یک سوزش در تاریکی فرو می‌رود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">حبس در اتاق زمان برایش نمی‌گذشت و نمیدانست چرا مرگ فراموش کرده بود به سراغ‌اش بیایید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مانده بود چگونه بی او میتواند نفس بکشد اصلا این قلب خجالت نمیکشد که این چنین بی‌پروا هنوز میطپید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">وقتی نبود نباید گردش روزگار می‌ایستاد؟نباید این زندگی از جریان می‌افتاد؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چطور میتوانست زندگی کند وقتی بودن‌های یک نفر را ثانیه به ثانیه روزگاری نفس کشیده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">حالا که کنارش نبود نباید خودش را زنده زنده دفن میکرد؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نوزده شبانه‌روز گذشت تا دانست پیرشدن یک شبِ درد نیست</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زمانی که بگذرد بدون او تنها درد همین است</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">جای خالی‌اش هی چشم‌هایش را می‌سوزاند و التماس‌هایش هیچ تاثیری بر آن اهالی پشت این اتاق نداشت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">نیمه شب دردِ دلتنگی بیخ گلویش را گرفته بود و تمامِ تن‌اش از نبودن‌هایش درد میکرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">در تاریکی اتاق چشم می‌چرخاند که دوباره سایه‌ی آدمک را می‌بیند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">امید به رگ‌هایش تزریق میشود و به سمت سایه پرواز میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با شادمانی میگویید: اومدی من رو ببری پیشش مگه نه؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">سایه سری به نشانه‌ی مثبت تکان میدهد و دست‌هاش را در دست میگیرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">دوباره زمان برمیگردد بگذار کسی باور نکند او میتواند به همراه سایه‌ی آدمک در زمان سفرکند این بار دیگر برنمیگردد تا&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">باورکنند</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">برروی صندلی پارک نشسته بود و سرخوشانه پاهایش را تاب میداد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مسیری را که میدانست او از همانجا خواهد آمد را مشتاقانه نگاه میکرد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">انتظارش طول نمیکشد که از دور پیدایش میشود و برایش دست تکان میدهد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مسیر آمدن‌اش را میبلعد تا زودتر به او برسد که دختربچه‌ای سد راهش میشود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">بالبخند خیره میشود به مردش که با آن قامت روبه روی دختر بچه بر روی زانوهایش می‌نشیند و مهربانانه به حرف‌هایش گوش&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">میدهد</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دستی برموهایش میکشد و راهیش میکند تا برود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با قام‌هایی شمرده به سمتِ نگاهی که انگار قرن‌هاست منتظر اوست میرود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">از هیجانِ دیدار دوباره‌اش طپش‌های قلب‌اش شدت میگیرد و هنگامی که در چند قدمی او می‌ایستد حس میکند دیگر نایِ نفس کشیدن&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">&nbsp;را ندارد</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با لبخندی دل خراب کن میگویید: خیلی منتظر موندی آره؟ببخشید اون دختربچه با شیرین زبونی جلوم رو گرفت</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">اخم میکند و به شوخی جواب میدهد: اون دختربچه هرچقدر شیرین زبون تو باید فقط منو شیرین زبون بدونی نه که بخاطرش&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">منتظرم بذاری</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">از تهِ دل‌اش میخندد بی‌خبر از اینکه دل ویران دختر را ویران‌تر میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با خنده میگویید: انگار این یکی دخترکوچولومون حسودیش شده</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مشتی حواله‌ی بازویش میکند سپس دست‌اش را قفل همان بازو میکند</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">قدم‌هایشان مسیری را می‌رفتند که انتهایش مهم نبود بلکه هم‌قدم بودن‌هایشان مهم بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">با عشوه‌ی دخترانه می‌پرسد: حالا بهت چی می‌گفت؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">جواب میدهد: میخواست ازش فال بخرم من هم نشونت دادم گفتم تو کدوم یکی از فال‌هات اون دخترخوشگلی که منتظرم ایستاده&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">هست بعدش همه‌ی فال‌هاش رو خریدم</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">متعجب میپرسد: چرا همه‌ی فال‌هاش رو خریدی؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مهربانانه به چشم‌هایش خیره میشود و میگویید: آخه گفت توی همه‌ی فال‌هاش تویی، تو هم فقط برای منی</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اشک بی‌محابا برگونه‌هایش جاری میشود این انسان زیادی دوست داشتنی را مگر نباید پرستید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">مقابل‌اش می‌ایستد و اشک‌هایش را پاک میکند و میگویید: دختر خانوم خیلی احساساتی، حرفی نزدم اینطوری اشک میریزی</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">درآغوشش فرو میرود تا اشک‌هایش را پنهان کند و جغرافیای امن همینجاست در آغوش کسی که با او نگرانِ فردا و فرداهایت&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">نیستی</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">اما این آغوش گویا برایش همیشگی نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">صورت‌اش بر زمین سرد بود و باز در همان اتاق زندانی شده بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">این سرد و گرم شدن‌های دل‌اش داشت دمار از روزگارش درمیاورد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چشم‌هایش هنوز می‌بارید و خوب میدانست اگر تا آخرین نفس‌هایش هم ببارد مرهمی بر زخم‌های چرک کرده‌اش نخواهد شد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">درب اتاق دوباره باز میشود نمیخواست کسی را ببیند اصلا کاش کور میشد تا جز او چشم‌هایش هیچ نمیدید</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زنِ جوان نزدیک‌اش میشود و مهربانانه میپرسد: چرا روی زمین دراز کشیدی سرما میخوری بلندشو ببرمت روی تخت‌خواب</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">دست زیر بازویش میبرد تا بلندش کند وقتی تنِ بی‌جان‌اش را بلند میکند متوجه اشک‌های روی گونه‌ی پیرزن میشود آرام روی&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">تخت می‌نشیند</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">چشم میبندد و خدا خدا میکند نفسی دیگر نباشد و اگر نفسی هست کنار او باشد</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">زن جوان کنارش می‌نشیند و می‌پرسد: چرا باز گریه میکنی؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">جوابی نمیدهد کاش این آدم‌ها بدانند بدون او به غم‌انگیزترین حالتِ ممکن پر از درد بود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دست بر شانه‌اش میگذارد و اینبار می‌پرسد: تا کی قرار هست غصه‌ی روزهای رفته رو بخوری؟</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">لبخندی تلخ میزند اینبار جواب میدهد: خواهرم یک شبِ همه‌ی زندگیت رو تا حالا از دست دادی؟یک شبِ به خودت اومدی و&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">دیدی که رگِ زندگیت رو قطع کردن؟</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" style="">دل‌اش میخواست تمام بغض‌هایش را بالا میاورد و بعد چشم میبست به این زنده بودن‌هایی که هیچ زندگی‌ای در آن نبود</span><span dir="LTR"><o:p></o:p></span></font></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">لبش را تر میکند و دوباره میگویید: تا حالا از دست ندادی بدونی چیه ترس از دست دادنِ جوانی‌هات از دست دادنِ کسی که حل&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">شده بودی در بودن‌هاش</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">زن جوان سرش را روی پاهای پیرزن میگذارد و های های میگریید گویی بغض‌هایش را سال‌ها بود نشکسته بوده که این چنین&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">گریه سر میداد</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">موهای زن را نوازش میکند و آرام میگویید: گریه نکن خواهرم، دیر فهمیدم جوانی چه گوهری بود و از اون مهمتر اویی که&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">ندونستم چیشد که گمش کردم</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">پیرزن بی‌خبر از پیرمردی که پشتِ درب اتاق با هر کلمه‌اش میشکست ادامه میدهد: اگه اون گمشده پیدا بشه اگه سراغم رو&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">بگیره نگین بهش یک شبِ به خودش اومد و دید توی انتظارش پیر شده بهش بگین رفته سفر و خیال برگشتن هم نداره</span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL"><span lang="AR-SA" style=""><font face="Mihan-Nassim" size="4">بوسه‌ای بر موهای زن میزند و زیرلب برایش لالایی میخواند و با خودِ دیوانه‌اش فکر میکند چه لالایی برای دل‌اش بخواند که طوری به&nbsp;</font></span><span style="font-family: Mihan-Nassim; font-size: large;">خواب برود که یادش نیایید آنقدر به یک او مبتلاست که علاجی برایش نیست</span></p> text/html 2020-02-23T19:46:33+01:00 www.zahramovasat.ir Zahra Movasat آن سفر کرده http://www.zahramovasat.ir/post/135 <p class="MsoNormal" style="text-align: center;"><img hspace="0" border="0" align="baseline" vspace="0" src="http://uupload.ir/files/8ad2_(17).jpg" alt=""></p><p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">پاهایم را بغل کرده و خیره بودم به شعله‌های زرد و آبی و گاهاً نارنجی رنگ بخاری خاموش اتاق</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">غرق بودم در فکر اینکه سال‌هاست که دیگر به آمدن‌ات لحظه‌ای هم فکر نکرده‌ام</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">که درب اتاق با صدای وحشتناکی باز شد و با باز شدن‌اش هوای مطبوعی دل‌ام را گرم کرد</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">بوی آشنای غریبه‌ای مشام‌ام را نوازش کرد در تاریکی به سختی قامتی که شباهتی عجیب به تو را داشت را تشخیص دادم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">قامت نزدیک و نزدیک‌تر آمد درست رو به روی من گوشه‌ی تخت نشست</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">سال‌ها بود از آمدن‌ات ناامید شده بودم و ناامیدوارانه در فکر آمدن‌ات بودم و حالا رو به روی من نشسته بودی</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دست درازکردم تا لمس‌ات کنم اما ترس از اینکه این جزئی از خواب‌هام باشد،از لمس‌ات منصرف شدم و تنها خیره نگاه‌ات کردم و تصویرت جلوی چشم‌هایم هی لرزید</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دلم پر می‌کشید برای شنیدن صدای‌ات که بالاخره به حرف آمدی و گفتی: نمیخوای بهم خوش اومد بگی؟ نکنه ناراحتی اومدم؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">لب‌هایم قفل بودند اما سری به نشانه‌ی نفی تکون دادم و تو ادامه دادی: سفرم خیلی طولانی شد نه؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">دوباره سرم را تکان دادم اولین قطره اشکی که لرزید بر روی گونه هایت و دل‌ام گرفت و تو ادامه دادی: نمیخوای باهام حرف بزنی؟ نکنه گربه کوچولوی من باهام قهره؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">خیره در چشم‌های به اشک نشسته‌ات دوباره سرم را به نشانه‌ی نه تکان دادم که گفتی: نمیخوای پاشی؟مسافرت خسته از سفر اومده دلم برای بغل کردن‌هات که خستگی در میکرد تنگ شده راستی دلم آب شده برای چشم‌هات، برای اون حرف‌های تلخ همیشگیت نمیخوای باهام حرف بزنی؟ حتی تلخ و سرد هم باشن بازم میخوام صدات رو بشنوم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">حرفی برای گفتن نداشتم زبان‌ام قفل بود یک قفل که برای همیشه زده شده بود بر زبان‌ام</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">تصویرت پیش چشم‌هایم هی لرزیدُ لرزید کلافه از سکوت من داد زدی: حرف بزن بهم بگو دیر نکردم،نکنه چون نگفتم بهت منتظرم باشی منتظرم نشدی؟</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">کاش توان پاک کردن اشک‌هایت را داشتم تا که وقتی آرام بر اشک‌هایت دست نوازش میکشیدم به تو می‌گفتم تا آخرین لحظه بی‌آنکه قول انتظار از من گرفته باشی چشم‌هایم از انتظار برای آمدن‌ات آب شدند اما نه از دست‌هایم کاری ساخته بود نه زبان‌ام</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">صدایت گرفته بود مانند دل‌ام که گفتی: اگه میدونستم منظورت از غروب بی طلوع این بود هیچوقت سفر نمیرفتم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">لبخندی زدم و کنارت نشستم میدانم صدایم را قرار نبود بشنوی اما در گوش‌ات زمزمه کردم: معذرت میخوام همیشه رهات کردم، معذرت میخوام بعد از اون شب بلند دیگه هیچوقت طلوع نکردم</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">معذرت میخوام تلخ بودم و سرد...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">ببخش منتظرت موندم و نشد که ببینمت ولی...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">ممنون که اومدی مسافرقصه هام...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">ازکنارت بلند شدم جلوت زانو زدم و گفتم: غمگین نباش اونیکه برای همیشه رفت سفر من بودم نه تو...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span lang="AR-SA" dir="RTL" style="">مسافر این قصه‌ها خودِ من بود...</span><o:p></o:p></font></p> <p class="MsoNormal"><font face="Mihan-Nassim" size="4"><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span><span lang="AR-SA" dir="RTL" style=""><span dir="RTL"></span><span dir="RTL"></span>"پایان"</span></font></p>