" /> " /> زندگی با کلمه‌ها - مطالب دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار
 
درباره وبلاگ


Instagram: zahramovasat.96
.
"بهمن ماهِ هزار و سیصد و هفتاد و چهار سرآغاز دفتر زندگی من بود...
از بچگی برای بزرگ شدن راه نرفتم که زمین بخورم دویدم و کله پا شدم
رشته‌ی تحصیلیم رو که با اعداد و ارقام سر و کار داشت به پایان رسوندم بی‌خبر از اینکه این روح تشنه‌ی قطره به قطره‌ی واژه‌هاست
حالا تصمیم دارم این صفحه‌ی مجازی رو رنگ آمیزی کنم با تکِ تکِ کلمه‌هام!
و خلاصه‌ی تمامِ درباره‌ی من همین بس که مینویسم تا زنده بمونم اگه یک روز نتونم بنویسم با یک مرده هیچ فرقی ندارم"


مدیر وبلاگ : Zahra Movasat
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
زندگی با کلمه‌ها
رقص واژه‌ها روی کاغذهایم هیجان انگیزترین اتفاق زندگی من است
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
جمعه بیست و هشتم شهریور 1399 :: نویسنده : Zahra Movasat

 

بدون آنکه اجازه‌ی عزاداری به چشم‌هایش دهد

آخرین خرده شکسته‌های قلب‌اش را جمع کرد

هر تیکه را نوازش و زیر لب فدای سرت را زمزمه می‌کرد

میدانست ،رفع بلا شده بود

قدیمی‌ها راست گفته بودند

شکستنی که بشکند

دفع بلا میشود

دل‌اش برایِ "تو"ی زندگی‌اش بلا بود

دوست داشتن‌اش خانه خراب کن بود

فدای سرش اصلا اگر شکسته بود

مهم این بود

قضا و بلا از "تو"ی زندگی‌اش دور باشد

اما خودش گیر بود

با دو جرعه یادی که از او جامانده بود

همراه با بغض‌های خفه کن چه باید می‌کرد؟

با غیرشرعی بودنِ خاطره‌هایش چه باید می‌کرد؟

اصلا با دوست‌داشتنِ آلوده به گناه‌اش چه باید می‌کرد...





نوع مطلب : دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار، 
برچسب ها : دلتنگی،
لینک های مرتبط :


جمعه بیست و چهارم مرداد 1399 :: نویسنده : Zahra Movasat

خواهم رفت

ده سال بیست سال یا شاید سی سال بعد ،فرقی ندارد

بالاخره یک روز با کوله‌باری انباشته از دلتنگی‌هایم

از دنیایی که یک لحظه هم مرا با تو نخواست

از دیاری که انتهای خیابان‌هایش به اشتباه مرا با سیاهی چشم‌هایت رو در رو نکرد

خواهم رفت

تا بیشتر از این در غیرقانونی بودنِ یادت دل‌ خون ریزی نکند

که با غیرشرعی بودنِ نام‌ِ حک شده‌ات در بند بند وجودم،هی نشکند

تو اما ده سال بیست سال سی سال بعدهایت ،فرق دارد

در خانه‌ی نقلی‌ کوچک‌ات

با کسی که هیچ شباهتی به من ندارد

سال‌های سال عاشقانه زندگی خواهی کرد

که عصرهای جمعه دست‌های پر از چین و چروک‌اش را به گرمی در دست‌هایت جا خواهی داد

و هم قدمِ همدیگر در همان پارکی که بارها در خیالِ دخترانه‌ام با تو قدم زده بودم

قدم خواهید زد

تو عاشقانه برای پیج و تاب سفیدی موهایش قربان صدقه خواهی رفت

من اما سال‌ها بعد هر کجا که باشم

هرگوشه‌ی این جهان که باشم

هنوز یادت از سقفِ غبارگرفته‌ی دل‌ِ همیشه منتظرم چکه خواهد کرد

یک روز خواهم رفت

زندگی‌ فراموش‌ام میشود

آدم‌ها دیگر یادم نمی‌مانند

دردها میروند

غصه‌ها دیگر همراهیم نمیکنند

یک روز خواهم رفت

دیگر نفس‌هایم در هوا پخش نمیشوند

از جسم‌ِ بی‌جانم هیچ نخواهد ماند

اما...

‌دوست داشتنِ پر از نداشتن‌‌ات را

جای‌ خالی‌ات را

فراموش نخواهم کرد

یک روز خواهم رفت

بی آنکه از این دنیا چشم‌ ببندم

که مبادا بیایی

که شاید بیایی

که شاید...





نوع مطلب : دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار، 
برچسب ها : دلتنگی،
لینک های مرتبط :


شنبه بیست و هشتم تیر 1399 :: نویسنده : Zahra Movasat

به تماشای غروب‌هایت می‌نشینم

اشک می‌ریزم

خداحافظی میکنم

و دوباره در من طلوع میکنی

لبخند می‌زنم

زندگی می‌کنم

و بعد

این چرخه هی می‌چرخد 





نوع مطلب : دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه بیست و یکم تیر 1399 :: نویسنده : Zahra Movasat

با تمامِ احساس سمت تو دویدن

دیگر کافی‌ست

هرشب رو به آسمان برای داشتن‌ات خدا خدا کردن

کافی‌ست

برای ماندنِ تصویرخیالی‌ات قفل خاطره‌ها شدن

دیگر کافی‌ست

دل‌ام را هاااا میکنم

و میانِ دست‌هایم مخفی‌اش میکنم

تا شاید جانِ بی‌جان‌اش کمی گرم شود

سال‌هاست که یک در میان می‌تپد

اما هنوز سر قولِ داده و نگرفته‌اش مانده بود

آهسته قدم برمیداشت

در جاده‌ای که در انتهایش هیچ رسیدنی در انتظارش نبود

اینبار دیگر شتابی نداشت

آخر فهمیده بود فاصله‌ها هیچگاه کوتاه نمی‌آیند

که تمامِ سهمی که از زندگی خواسته بود

قرار بود سهم دیگری باشد





نوع مطلب : دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار، 
برچسب ها : دلتنگی،
لینک های مرتبط :


شنبه چهاردهم تیر 1399 :: نویسنده : Zahra Movasat

قاصدک خیال‌ات را رها میکنم

و قابِ عکس جامانده از چشم‌هایت بر پشتِ دیوار پلک‌هایم را دور می‌اندازم

شیشه‌ی زندگی‌‌ام را از خاطره‌هایت پاک میکنم

این مرگ را ذره ذره می‌نوشم

این درد را با چشم‌هایم بالا می‌آورم

تا تپیدنِ دل‌ام حرام نشود

تا دوست‌داشتن‌ات را آلوده‌ی گناه نکنم

نبودن‌ات تقصیر هیچکدام از ما نبود

حقیقت این است

که جهان با تمامِ بزرگی‌ای که دارد

گوشه‌ی تنگ و تاریک‌اش را نصیب‌ام کرد

جایی که دلِ دیوانه‌ی من برایش زیادی بود

برای همین تپیدن‌هایش را تاب نیاورد

این جهان از اول مرا با تو نخواسته بود





نوع مطلب : دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 9 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
 
   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات