" /> " /> زندگی با کلمه‌ها
 
درباره وبلاگ


Instagram: zahramovasat.96
.
"بهمن ماهِ هزار و سیصد و هفتاد و چهار سرآغاز دفتر زندگی من بود...
از بچگی برای بزرگ شدن راه نرفتم که زمین بخورم دویدم و کله پا شدم
رشته‌ی تحصیلیم رو که با اعداد و ارقام سر و کار داشت به پایان رسوندم بی‌خبر از اینکه این روح تشنه‌ی قطره به قطره‌ی واژه‌هاست
حالا تصمیم دارم این صفحه‌ی مجازی رو رنگ آمیزی کنم با تکِ تکِ کلمه‌هام!
و خلاصه‌ی تمامِ درباره‌ی من همین بس که مینویسم تا زنده بمونم اگه یک روز نتونم بنویسم با یک مرده هیچ فرقی ندارم"


مدیر وبلاگ : Zahra Movasat
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
زندگی با کلمه‌ها
رقص واژه‌ها روی کاغذهایم هیجان انگیزترین اتفاق زندگی من است
صفحه نخست             تماس با مدیر           پست الکترونیک               RSS                  ATOM
سه شنبه یکم بهمن 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

 

با لبخندِ همیشگی‌ات به سمت‌ام آمدی و وقتی قدمهایت هم قدمِ قدم‌هایم شد،پرسیدی:این نگاه عاشقانه و پر از حسرت‌ به جدولِ کنار خیابون از کجا نشات گرفته؟

لبخند روی لب‌هایم آمد و در جواب گفتم:ازهمون جایی که حسودی تو نشات میگیره

حرصی که شدی

راه‌ام را کج کردم به سمتِ جدول‌های حلالی شکلِ کنارِ خیابان

با صدایی که از هیجان می‌لرزید گفتم:کمکم میکنی؟میخوام برم بالای جدول...

با چهره‌ای پر از تعجب پرسیدی:از نگاه و حرف‌های آدم‌ها نمیترسی؟

خندیدم و جواب دادم:نگاه‌های این آدم‌ها چه من بالا باشم چه پایین همیشه وحشتناک بوده و هست

حرف‌هاشون هم همینطور

بالاخره این آدم‌ها وحشتناک ترسناک هستند

پس حرف‌هاشون چه فرقی به حالم داره

سری تکان دادی و به سمت‌ام آمدی

دست‌هایم را محکم گرفته بودی تا بالای جدول بروم

و بعد قدم به قدم هم قدمِ همدیگر شدیم

رو به تو گفتم:چه آرامشی داره راه رفتن روی جدول‌ها

با دقت قدم برمیداشتی و اخمِ ریزی که جذاب‌ترت کرده بود مهمانِ ابروهایت شده بود که گفتی:آرامشش برایِ توعه دست کنده شده‌اش برای من

خندیدم و گفتم:هیچ میدونستی سختی اون آدمی که از بالا دستت رو گرفته بیشتر هست؟

نگاهِ چپی به من انداختی که به قول خودت حساب کار دستم بیاید اما من ادامه دادم:اونی که بالاست باید هم مواظب راه جلوی خودش باشه هم مواظب راهِ کسی که از پایین دستش رو گرفته

میدونی میخوام چی بگم؟میخوام بگم اون بالایی گاهی لازم میدونه بخاطر اون پایینی خودش رو در سرازیری جدول قرار بده

تا پایینی اوج بگیره و برعکس گاهی باید اوج بگیره و دستش رو بیشتر به طرف پایینی خم کنه تا او بتونه سرازیری‌ها رو بالا بره

ساکت شدی و هیچ نگفتی تا اینکه دست‌ام را رها کردی و گفتی:نمیخوام سختیش فقط برای تو باشه

قبل از اینکه بتوانم به تو بگوییم منظورم به خودمان نیست

تو با جدی‌ات به بالای جدول آمدی پشت سر من ایستادی و در گوش‌ام آرام نجوا کردی:باهم دوتایی این بالا راه رو طی میکنیم من همیشه پشتت هستم

دوست داشتم با این حرف دل‌ام گرم شود

اما نشد و جایش ترس در آن لانه کرد

بارها دل‌ام خواست فریاد زنم"نمیخواهم،اگر پشت سرم باشی

اگر وسط راه در سرازیری‌ها گم شوی

من دیگر پیدایت نمیکنم"

کاش به تو گفته بودم

دست‌هایم اگر در دست‌هایت باشد

دیگر برایم هیچ سختی معنا ندارد

که میخواستم کنارم باشی نه پشتِ سری که نمیشد چشمهایت را دید

اما حرف‌هایِ من در گلویم خشک شد

درست همانند یک بیابانِ برهوت

و تو که سال‌هاست نمیدانم در کدام پیج و سرازیری جدول‌های زندگی‌ام گم‌ات کردم

مسافرقصه‌هایم امروز برای بی‌نهایت‌‌مین بار از کنار جدول‌های خیابان گذشتم

کجای این جاده‌ها غریبانه از من‌ها جدا شده‌ای

که پیدایت نمیکنم





نوع مطلب : قصه‌های خوانده نشده، 
برچسب ها : فصه، داستان کوتاه،
لینک های مرتبط :


دوشنبه شانزدهم دی 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

شاید اگر میدانستم یک روزی قرار بر این باشد

که ثانیه‌ها هی نبودن‌اش را به رخِ دلِ بی‌قرارم بکشد

آنوقت از او میخواستم بیشتر کنارم بماند

شاید اگر میدانستم یک روز قراراست از نزدم پر بکشد

برای داشتن‌اش بیشتر میدویدم

اگر میدانستم روزگاری لبخند را روی لب‌هایش شاید دیگر نبینم بیشتر از او میخواستم برایم بخندد

اگر آن روزها میدانستم شاید یک روز صدایش در گوش‌هایم نپیچد

بیشتر از او میخواستم برایم حرف بزند

شاید اگر میدانستم روزی این من از چشم‌هایش قرار است سقوط کند

که دل‌ام دیگر با هیچ بودنی گرم نشود

دست‌هایش را محکم‌تر میگرفتم

تا شاید قفل دست‌هایمان رفتن‌اش را به هرگز‌ها پیوند میداد

که اگر در آغوش‌اش گرفته بودم

شاید میفهمید جایگاه‌اش در کنارم هست نه مقابل‌ام

مسافرقصه‌هایم سوزِ رفتن‌هایت بیمارم کرد

سال‌هاست چشم به راه‌ام برای ثانیه‌ای آمدن‌ات

بودن‌ات داشتن‌ات

راستی نکند در راه آمدن بوده‌ای و من نگذاشتم بیایی؟

نکند قصد ماندن داشتی و من‌ها پرت دادند که این چنین سخت رفته‌ای؟

خیره‌ام به خودمی که در انتظارِ بی‌پایان‌ات آرام در اتاق میگرید

راستی نگفتی داشتی می‌آمدی یا باز در بیداری خوابِ آمدن‌ات را دیدم؟





نوع مطلب : قصه‌های خوانده نشده، 
برچسب ها : قصه، داستان کوتاه،
لینک های مرتبط :


جمعه سیزدهم دی 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

میشد از تو گذشت

یا بر آسمان پرت داد و دیگر دنبالِ تو نگشت

از دوست‌داشتن‌ات که دل با هر طپش‌هایش فریاد میکشد،دست برداشت

یا از این من‌ها،تو را گرفت

میشد بر راهِ خیال‌،وهمِ بودن‌ات را بست

یا برجای خالی‌ات در عکس‌ها دیگر نَگِریست

میشد بر این رنجِ بی‌پایان نقطه گذاشت

و از سرخط شروعی تازه داشت

آرامِ‌جان هرآنچه تو را میشد از من‌ها تمام کرد را میتوانست

اما...

در دوئل فراموشی و خاطرهایت

همیشه خاطره‌ پیشی گرفت

این روزها این من‌ با هرسرعتی که مشغول فراموش کردن‌ات باشد

به تابلوی دلتنگی‌ که میرسد

مکث میکند

و جاده‌ی فراموشی باریک میشود

خاطره‌ها ریزش میکنند

و بن بست همین حوالی‌ست

جایی که دور زدن ممکن نیست

و منی که در تنگنای فراموشی و خاطره‌ها گیر میکند






نوع مطلب : دست نوشته‌های ممنوعه‌ی یک ذهنِ بیمار، 
برچسب ها : دلتنگی، غمگین،
لینک های مرتبط :


شنبه هفتم دی 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

دست بر شانه‌ام گذاشتی و زیرلب آرام پرسیدی:خبرت هست چه غلطی میکنی؟

نگاه‌ات را دوست نداشتم پراز سرزنش‌ بود

خیره به دور همان جایی که نزدیک ولی دور بود

گفتم:میدونم،خودم رو براش آماده کردم

سنگینی نگاه‌ات برایم گران تمام میشود

پوزخند زدی وگفتی:آماده برای چه؟ اینکه سعی کنی من از تو متنفر بشم؟

غمِ درون چشم‌هایت را تاب نیاوردم با سری رو به پایین خیره به نوکِ کفش‌هایم لب زدم:یک عمر هست که دارم آدم‌ها رو از خودم متنفر میکنم

سکوت‌ات طول کشید تا بشکند

با صدایی لرزان سوال کردی:چه شد که اینطوری تلخ شدی؟

خندیدم و جواب دادم:شیرین بودن‌هام دل زد

صدایت رنگِ التماس داشت وقتی که گفتی:برگرد راهش این نیست

و تو نمیدانستی من مدت‌ها بود رفته بودم

بازگشتنی در کار نبود

سکوت‌ام را که دیدی با نگرانی پرسیدی:یعنی برنمیگردی؟من چی؟

چشم بستم بر تو و نگرانی‌‌هایت

و با آخرین ته‌مانده‌ی شجاعتم گفتم:فراموشم کن

افنجارِ دل‌ام را باگوش‌هایم شنیدم

ضربان‌هایش که وصلِ تو بود

دیگر نزد

تو بی‌رحمانه اما به من تاختی و گفتی:همیشه اینقدر بی‌رحم و سنگ دل بودی؟

نگاه‌ام یخ بسته بود وقتی رو به تو گفتم:یادم نمیاد...تو یادت هست؟

هنوز هم مغرور بودی

با تحکم گفتی:صلاحت نیست تنها‌تر میشی

شلیک آخرم درست به قلب‌ام اصابت کرد

وقتی که گفتم:پس زودتر ترکم کن

نگاه‌ات حرف داشت برعکس نگاه‌های یخ زده‌ام

دست‌ات دراز شد به سمت‌ام

انگار هنوز کورسویِ امیدی در تو بود

اینکه گرمایِ دست‌هایت هنوز دل‌ام را گرم کند

از کنار دست‌هایت

که وسوسه‌انگیزترین سیب ممنوعه برایم بود

گذشتم...

و پشت به تو گفتم:یک عمر مثل بادکنکی که همیشه نخ‌اش از دستِ بچههادر میره از دست‌هام سر خوردی و هی به دنبالت دویدم اما اینبار رهایت میکنم تا هرکجا که میخوای اوج بگیری

بدون نگاه به پشت سرم

همانجا که هم تو را هم من را جا گذاشتم

پالتویِ مشکی‌ام را تن زدم

خودم را میان برف‌ها هی می‌کشیدم

اما قدم‌هایم هی رو به پشت عقب عقب می‌رفتند

فکر میکردم میتوان رفت

ولی انگار هنوز تهِ آن صندوقچه‌ی اتاق چیزی را جا گذاشته بودم

که وصل‌ام میکرد به هر چه که مربوط به توهاست

نگاه برگرداندم

تا بگوییم جانِ‌دل میخواستم بروم اما نشد

ولی تا نگاهی به پشت سر کردم

نبودی و تنها ردپایت روی برف‌ها مانده بود

و امروز سال‌های زیادی‌ست که از زمستانِ نبودن‌ات میگذرد

اما من هنوز چله‌نشین رفتن‌های طولانی‌ات مانده‌ام

و هزار بار فریاد زدم

کی خداحافظی آخرمان سلام میشود

و صدایم در سوزِ جای‌خالیت چشم‌هایم را می‌سوزاند





نوع مطلب : قصه‌های خوانده نشده، 
برچسب ها : قصه، داستان کوتاه،
لینک های مرتبط :


دوشنبه دوم دی 1398 :: نویسنده : Zahra Movasat

غرق شده‌ام

در تکرارِ واژه‌هایم

در سکوت‌های فریاد شده‌ام

در خستگی از کلمه‌هایم

کلمه‌هایی که هنوز هم هیاهوی مغزم را نمی‌خوابانند

که آنها زندان‌بان و من اسیرشان شده‌ام

راستی کجای راه را اشتباه رفتم

که این چنین در خود پریشان حالم

که این روزها سنگین‌ترند قدم‌هایم

گاه می‌ایستم و فکرمیکنم

چه پاسخی دارم

برای این آشوب‌های درون‌ام

برای این گلاویز شدن‌ها با واژه‌هایم

که ذره ذره قاتلِ خنده‌هایم شده‌اند

قلب‌ام دوباره قلم را از من میگیرد

و خودم با مغزم میجنگد

کاش میشد خطِ باطلی زد بر تمامِ افکارم

و کبریت کشید برتمامِ هیاهوی دل‌ام

و بعد خیره به شعله‌هایی که میسوزانند با خیال راحت پیکر برکفنی سرد بگذارم 





نوع مطلب : نوشته‌های بدون مخاطب، 
برچسب ها : غمگین،
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 27 )    ...   4   5   6   7   8   9   10   ...   
 
   
   
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic